പകലുകളിൽ ആൾത്തിരക്കിന്റെയും ആരവങ്ങളുടെയും നഗരമായ മുംബൈയിലേക്ക് 1960-കളുടെ അവസാനത്തിൽ രാത്രിയേറുന്നതോടെ മരണത്തിന്റെ നിശബ്ദത പടർന്നു തുടങ്ങുമായിരുന്നു. നഗരത്തിന്റെ ഓരങ്ങളിൽ അന്തിയുറങ്ങുന്ന പാവപ്പെട്ടവർക്ക് ഉറക്കം നഷ്ടപ്പെട്ട രാത്രികൾ.
ഓരോ കാൽപ്പെരുമാറ്റവും അവരെ ഭയപ്പെടുത്തി. മുംബൈ എന്ന നഗരം അതിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ ഇന്നുവരെ കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത വിധം ക്രൂരനായ ഒരു മനുഷ്യവേട്ടക്കാരൻ ഇരുളിൽ ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു. ഒരു പിഞ്ചുകുഞ്ഞിന്റെ കരച്ചിലോ ഒരു കുടുംബത്തിന്റെ വിലാപമോ അയാളുടെ കല്ലിച്ച ഹൃദയത്തെ അലിയിച്ചില്ല.
1968 ജൂലൈ മാസത്തിൽ മലാഡിലെ ഒരു കൊച്ചു കുടിലിലാണ് ആ നടുക്കുന്ന പരമ്പരയുടെ തുടക്കം കുറിച്ചത്. ഉർദു അധ്യാപകനായ അബ്ദുൽ കരീമിനെ തന്റെ വാസസ്ഥലത്ത് അതിഭീകരമായി കൊല്ലപ്പെട്ട നിലയിൽ കണ്ടെത്തി. കവിളിലെ എല്ലുകൾ തകർന്ന്, തലയോട്ടി ചിതറിയ നിലയിലായിരുന്നു മൃതദേഹം.
മുറിയിലുണ്ടായിരുന്ന ചെറിയൊരു തുകയും ഒരു കുടയും മാത്രമാണ് നഷ്ടപ്പെട്ടത്. ദിവസങ്ങൾക്കുള്ളിൽ യാദവ് എന്ന 54-കാരനും സമാനമായ രീതിയിൽ കൊല്ലപ്പെട്ടതോടെ പോലീസ് ഉണർന്നു. കൊലയാളിക്ക് ഒരു പ്രത്യേക സ്വഭാവമുണ്ടായിരുന്നു—കനത്ത ആയുധം കൊണ്ട് തലക്കടിച്ച് തലയോട്ടി തകർക്കുക എന്നതായിരുന്നു അയാളുടെ രീതി.
നഗരത്തിൽ കൊലയാളിയെക്കുറിച്ച് പല കഥകളും പ്രചരിച്ചു. വാതിലുകൾ തനിയെ തുറക്കാൻ മന്ത്രശക്തിയുള്ളവനാണെന്നും, കൃത്യം നിർവഹിച്ച ശേഷം മൃഗമായി മാറാൻ കഴിയുന്നവനാണെന്നും ജനങ്ങൾ വിശ്വസിച്ചു. ഇതിനിടയിലാണ് രൂപ എന്ന സ്ത്രീയുടെ കുടുംബത്തിന് നേരെ ആക്രമണമുണ്ടായത്. രൂപയുടെയും കുഞ്ഞിന്റെയും ജീവൻ ആ രാക്ഷസൻ അപഹരിച്ചു.
ഭർത്താവ് കമ്മ രക്ഷപ്പെട്ടെങ്കിലും, ആ ക്രൂരത കണ്ട ആഘാതത്തിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഓർമ്മശക്തി എന്നെന്നേക്കുമായി നഷ്ടമായി. സംഭവസ്ഥലത്തുനിന്ന് പോലീസിന് ലഭിച്ച ഒരു ഇരുമ്പ് ദണ്ഡ് ആ കൊലയാളി ഒരു ‘സീരിയൽ കില്ലർ’ ആണെന്ന സൂചന നൽകി.
മുംബൈ സിറ്റി പോലീസ് കമ്മീഷണർ ഇമ്മാനുവൽ സുമിത്ര മൊഡാക്കിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ 2000-ത്തോളം പോലീസ് ഉദ്യോഗസ്ഥർ നഗരത്തിലെ ഓരോ മുക്കും മൂലയും അരിച്ചുപെറുക്കി. ഒടുവിൽ, ഡോങ്ക്രി പോലീസ് സ്റ്റേഷനിലെ സബ് ഇൻസ്പെക്ടർ അലക്സാണ്ടർ ഫിയാലോ പട്രോളിംഗിനിടെ അസാധാരണമായ രൂപമുള്ള ഒരാളെ ശ്രദ്ധിച്ചു.
നീല ഷർട്ടും കാക്കി നിക്കറുമിട്ട അയാൾ താൻ ‘ആനന്ദ് ഡോഗ്രി’ ആണെന്നാണ് പറഞ്ഞതെങ്കിലും, ഫിയാലോയുടെ നിരീക്ഷണപാടവം ആ വലിയ ചതി തിരിച്ചറിഞ്ഞു. മുംബൈയെ മുൾമുനയിൽ നിർത്തിയ രാമൻ രാഘവ് ഒടുവിൽ നിയമത്തിന് മുന്നിൽ കീഴടങ്ങി.
ചോദ്യം ചെയ്യലിനോട് ആദ്യം നിസ്സഹകരിച്ച രാമൻ രാഘവ്, തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ഭക്ഷണം നൽകിയതോടെ കുറ്റസമ്മതം നടത്തിത്തുടങ്ങി. താൻ 40-ലധികം കൊലപാതകങ്ങൾ ചെയ്തതായി അയാൾ ഭാവഭേദമില്ലാതെ വെളിപ്പെടുത്തി.
എന്തിനാണ് ഈ ക്രൂരത എന്ന ചോദ്യത്തിന്, “എനിക്ക് ദൈവത്തിന്റെ ആജ്ഞ ലഭിച്ചു” എന്നായിരുന്നു അയാളുടെ മറുപടി. യാതൊരു കുറ്റബോധവുമില്ലാതെ, തന്റെ ആയുധമായ ആ ഇരുമ്പ് ദണ്ഡ് ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ച സ്ഥലം അയാൾ പോലീസിന് കാട്ടിക്കൊടുത്തു.
കോടതി ആദ്യം വധശിക്ഷ വിധിച്ചെങ്കിലും, മാനസികരോഗം കണക്കിലെടുത്ത് അത് ജീവപര്യന്തമായി കുറച്ചു. പൂനെയിലെ എർവാഡ ജയിലിൽ കഴിഞ്ഞിരുന്ന രാഘവ്, 1995-ൽ വൃക്കരോഗത്തെത്തുടർന്ന് ആശുപത്രിയിൽ വെച്ച് മരണപ്പെട്ടു. ഇന്നും മുംബൈയുടെ രാത്രികാല ചരിത്രങ്ങളിൽ രാമൻ രാഘവ് എന്ന പേര് ഭീതിയോടെയാണ് സ്മരിക്കപ്പെടുന്നത്.
















