അക്ഷരസമര വിജയദിനം.
കേരളത്തിന്റെ സാമൂഹിക ലോകം ഇന്നും മറക്കാൻ കഴിയാതെ നിൽക്കുന്ന ഒരു ദിനമാണ്
ഒരു കാലത്ത്…
ജാതിയുടെ പേരിൽ പഠിക്കാൻ പോലും അനുമതി നിഷേധിക്കപ്പെട്ട കുട്ടികളുണ്ടായിരുന്നു ഈ നാടിൽ.
അപ്പോൾ, ഈ മണ്ണിൽ ഉയർന്നുവന്ന ഒരാളുടെ ശബ്ദം ആയിരുന്നു
“ഞങ്ങളുടെ കുഞ്ഞുങ്ങളെ പഠിക്കാൻ അനുവദിക്കില്ലെങ്കിൽ, നിങ്ങളുടെ വയലുകളിൽ ഞങ്ങൾ പണിക്കിറങ്ങില്ല.
നെല്ലിന് പകരം അവിടെ പുല്ല് വളരും!”
അക്ഷരത്തിൽ നിന്ന് അകറ്റപ്പെട്ട സമൂഹത്തിനായി കാർഷികമേഖലയിൽ നിന്നുതന്നെ ഉയർന്നു വന്ന ഒരു ചരിത്രപ്രഖ്യാപനം.
ആ പ്രഖ്യാപനമാണ് പിന്നീട് വിദ്യാഭ്യാസം ജനാവകാശമാക്കി തിരിമറിയുണ്ടാക്കിയത്.
പക്ഷേ…
ഇന്ന്, ദുഃഖകരമായ ഒരു വിരോധാഭാസം.
അവർക്കായി പാത തുറന്ന മഹാനുഭവന്റെ സ്വന്തം പിന്തലമുറയാണ് ഡിജിറ്റൽ വിദ്യാഭ്യസത്തിന്റെ പേരിൽ വീണ്ടും പുറത്താക്കപ്പെടുന്നത്.
ടാബും, ഫോൺ ഡാറ്റയും, ഉപകരണങ്ങളും ഇല്ലാത്തവർ മറിച്ചുവീഴുന്നവരാണ് ഇന്ന്.
“നമ്പർ വൺ കേരളം” എന്ന മുദ്രാവാക്യത്തിനകത്ത്,
വിദ്യാഭാസനയങ്ങൾ രണ്ട് തരം പൗരന്മാരെ പിറവിയെടുക്കുന്നു
ഒരു വിഭാഗം മുന്നേറുന്നു.
മറ്റൊരുവിഭാഗം ഡിജിറ്റൽ ഇരുട്ടിലേക്കാണ് തള്ളപ്പെടുന്നത്.
ഒരിക്കൽ വീണവനെ എഴുന്നേല്പിക്കാൻ ഉപയോഗിച്ച വിദ്യാഭാസം…
ഇന്ന് തന്നെ വീഴ്ത്തുന്ന ഒരു ആയുധമായി മാറുന്നുവോ?
വിദ്യാബോധത്തിനായി ജീവൻ ഹോമിച്ച കൊച്ചുമക്കളുടെ ആത്മാവ് ഇപ്പോഴും നീറുകയാണ്.
അവകാശങ്ങൾക്കായുള്ള അവരുടെ നിലവിളി ഇന്നും ഈ നിലം കേൾക്കുന്നു.
സമരങ്ങളുടെ ആയുധമാക്കിയ അക്ഷരങ്ങളെ,
അനീതി മുക്കിക്കൊള്ളാതിരിക്കാൻ
പുതിയ പാതകൾ തേടുന്ന ശബ്ദങ്ങൾ ഇന്ന് ഉയരുന്നു.
അവകാശസമരങ്ങളുടെ അതിർത്തികൾ കവച്ച നായകന്
അക്ഷരസമരത്തിന് നരമേദം സമർപ്പിച്ച അദ്ദേഹത്തിന്
പ്രണാമം.
















