സംശയത്തിന്റെ പേരിൽ ഇല്ലാതാക്കിയ ഗ്രാമം…വംശീയ അതിക്രമത്തിന്റെ മനുഷ്യനഷ്ടത്തെ ഓർമ്മപ്പെടുത്തുന്ന ഗ്രാമം..
വംശീയ വെറിയും അതിതീവ്ര ദേശീയതയും മനുഷ്യരാശിയെ എത്ര താഴെയിറക്കാമെന്ന് തെളിയിച്ച യുദ്ധങ്ങളുടെ കേന്ദ്രഭാഗമാണ് രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധം. രാജ്യങ്ങൾ തകർന്നു, ലക്ഷക്കണക്കിന് ആളുകൾ മരിച്ചു, നിരവധിപേർ നിരാലംബരായി. ഈ ദുരന്തത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ഇരകൾ സ്ത്രീകളും കുട്ടികളും എന്നു പറയുന്നത് ഒരു പൊതുവായ വാചകംമാത്രമല്ല ലിഡിസിൽ സംഭവിച്ചത് അതിന്റെ തെളിവായിരുന്നു.
ഹെഡ്രിച്ചിന്റെ കൊലപാതകം ആരംഭമായ പ്രതികാര യന്ത്രം
1938-ൽ സുഡറ്റൻലാൻഡിനെ കൈപിടിച്ചെടുത്ത നാസി ജർമ്മനി, 1939-ൽ മുഴുവൻ ചെക്കോസ്ലോവാക്യയും ഏറ്റെടുത്തപ്പോൾ ബോഹേമിയ മോറാവിയ പ്രദേശങ്ങൾ SS കമാൻഡർ റെയ്ൻഹാർഡ് ഹെഡ്രിച്ചിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലായിരുന്നു.
1942 മേയ് 27-ന് ചെക്ക് പ്രതിരോധ പ്രവർത്തകർ ഹെഡ്രിച്ചിനെ ആക്രമിച്ചു, ജൂൺ 4-ന് അദ്ദേഹം മരിച്ചു.
ഹിറ്റ്ലറുടെ പ്രതികരണം ക്രൂരവും കണക്കുകൂട്ടലുമില്ലാത്തതുമായിരുന്നു”സ്ഥലീയ ജനങ്ങളെ പൂർണ്ണമായി തകർക്കുക.”
സംശയത്തിന്റെ പേരിൽ ഇല്ലാതാക്കിയ ഗ്രാമം
പ്രാഗിൽ നിന്ന് 12 മൈൽ മാറി നിന്നിരുന്ന ചെറിയ ഗ്രാമമായ ലിഡിസ്, കലാപകാരികൾക്ക് അഭയം നൽകിയെന്ന തെറ്റിദ്ധാരണ കാരണം 1942 ജൂൺ 10-നുള്ള അർദ്ധരാത്രിയിൽ SS സേന ആക്രമിച്ചു.
15 വയസിന് മുകളിലുള്ള പുരുഷന്മാർ ഹോരോക്സ് ഫാമിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. അന്ന് ഉച്ചയോടെ 10 ഗ്രൂപ്പുകളാക്കി 173 പുരുഷന്മാരെ വെടിവെച്ച് കൊന്നു.
സ്ത്രീകളും കുട്ടികളും ക്ലാഡ്നോയിലെ സ്കൂളിലേക്ക് മാറ്റി.
ഭർത്താക്കളെ ഉപേക്ഷിക്കാൻ വിസമ്മതിച്ച സ്ത്രീകൾക്കും ശിക്ഷ.
ഗ്രാമപുരോഹിതൻ ജോസഫ് സ്റ്റെംബാർക്ക് രക്ഷപ്പെടാനുള്ള അവസരം നിഷേധിച്ച് “എന്റെ ആളുകളോടൊപ്പം ജീവിച്ചു, അവരുടെ കൂടെ മരിക്കണം” എന്നു പറഞ്ഞ് ചേർന്നുനിന്നു.
കൊലപാതകം മാത്രമല്ല ഗ്രാമം തന്നെ പൂർണ്ണമായും നശിപ്പിച്ചു. വീടുകൾ ചുട്ടെരിക്കുകയും ഭൂമിശാസ്ത്രത്തിൽ നിന്ന് ഇല്ലാതാക്കുകയും ചെയ്തു. 1943-ൽ ലിഡിസ് ഒരു ‘ശ്മശാനം’ മാത്രമായി.
82 കുട്ടികൾ: പറയാനാവാത്ത ക്രൂരത
തടങ്കൽ ശിബിരങ്ങളിലേക്കു കൊണ്ടുപോയ 184 സ്ത്രീകൾക്ക് പിന്നാലെ, കുട്ടികളിൽ ചിലരെ “ജർമ്മനൈസ്” ചെയ്യാനായി കുടുംബങ്ങളിൽ അയച്ചു.
ബാക്കി 82 കുട്ടികളെ 42 പെൺകുട്ടികളും 40 ആൺകുട്ടികളും 1942 ജൂലൈ 2-ന് ചെംനോ കോൺസെൻട്രേഷൻ ക്യാമ്പിൽ ഗ്യാസ് ചേംബർ ലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി കൊന്നു.
ചരിത്ര രേഖകൾക്ക് പുറത്തുപോലും ഈ സംഭവം മനുഷ്യനഷ്ടത്തിന്റെ ഏറ്റവും വെറുപ്പുണർത്തുന്ന ഉദാഹരണങ്ങളിൽ ഒന്നായി തുടരുന്നു.
യുദ്ധാനന്തരം: അവശേഷിച്ചവർ, അവശേഷിച്ച വേദന
യുദ്ധം അവസാനിച്ചപ്പോൾ
140 സ്ത്രീകൾ മാത്രമാണ് തിരികെ വന്നത്.
തിരിച്ചറിയപ്പെട്ട 17 കുട്ടികൾ അമ്മമാർക്കു തിരിച്ചേൽപ്പിച്ചു.
ലിഡിസ് എന്ന ഗ്രാമം തന്നെ ഒരക്ഷരത്തിൽ മായിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.
82 കുട്ടികളുടെ സ്മാരകം: ഒരു കലാകാരിയുടെ പ്രതികരണം
യുദ്ധാനന്തരകാലത്ത് ചെക്ക് ശില്പകാരി മാരി ഉച്ചിറ്റിലോവ-കുക്കോവ ലിഡിസിന്റെ ദുരന്തം കേട്ടപ്പോൾ, ആ 82 കുട്ടികൾക്കായി ഒരു സ്മാരകം തീർക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. രണ്ടു പതിറ്റാണ്ടിലേറെ നീണ്ട പരിശ്രമത്തിനുശേഷം 82 കുട്ടികളുടെ വെങ്കലശില്പങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കാനുള്ള ശ്രമം തുടങ്ങി.
അവരുടെ മരണത്തോടെ പദ്ധതി നിൽക്കാനിടയായെങ്കിലും, ഭർത്താവ് ജെ.വി. ഹാംപ്ൾ 1995-ൽ 30 ശില്പങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കി; അവസാനത്തേത് 2000-ൽ സ്ഥാപിച്ചു.
ഇന്ന് ആ പ്രതിമകൾ, ഒരു ഗ്രാമത്തിന്റെ നിശ്ശബ്ദമായ വിലാപമല്ല വംശീയതയുടെ പേരിൽ മനുഷ്യൻ എത്ര അപകടകരമായി മാറാനാകുമെന്ന് ലോകത്തോട് പറയുന്ന കഠിന ഓർമ്മയാണ്.
ചരിത്രം നമ്മെ വിളിക്കുന്നത് ഇതിലേക്ക് തന്നെ
വംശീയതയും തീവ്രദേശീയതയും നിയന്ത്രണമില്ലാതെ വളർന്നാൽ മനുഷ്യൻ ചെയ്യുന്നത് എന്താണ് എന്ന് ലിഡിസ് തെളിയിക്കുന്നു.
അവിടത്തെ 340 ജീവൻ ഒരു ഗ്രാമം മാത്രമല്ല നഷ്ടമാക്കിയത്; മനുഷ്യരാശിയെ നിന്നോടെതിരെ പിടിച്ചുനിർത്തുന്ന മൂല്യങ്ങൾ തകർന്നുപോകുന്ന നിമിഷത്തിന്റെ ചരിത്രമാണ് അത്.
ലിഡിസ് ഓർമ്മ ഒരിക്കലും ആവർത്തിക്കരുതെന്ന മനുഷ്യർക്ക് നൽകിയ മുന്നറിയിപ്പ്.
















