രാജ്യത്തെ മറ്റ് സംസ്ഥാനങ്ങളെ അപേക്ഷിച്ച് സാമൂഹ്യ പുരോഗതിയിൽ മുൻപന്തിയിലാണെന്ന് അവകാശപ്പെടുമ്പോഴും, കേരള സമൂഹത്തിൽ ജാതി വിവേചനം ഇന്നും ആഴത്തിൽ വേരൂന്നി നിൽക്കുന്നുവെന്ന് വെളിപ്പെടുത്തുന്ന സംഭവങ്ങൾ തുടർച്ചയായി റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യപ്പെടുന്നു.
മാറുമറയ്ക്കൽ സമരത്തിലൂടെ ജാതി മേധാവിത്വത്തെ ചോദ്യം ചെയ്ത നവോത്ഥാന പാരമ്പര്യമുള്ള മണ്ണിൽ, വിവാഹം, വിദ്യാഭ്യാസം, പൊതുഇടങ്ങൾ, തൊഴിൽ മേഖലകൾ എന്നിവിടങ്ങളിൽ ഇപ്പോഴും വിവേചനം ശക്തമായി നിലനിൽക്കുന്നുവെന്ന് സമീപകാല സംഭവങ്ങളും സാമൂഹ്യ നിരീക്ഷണങ്ങളും സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു.
കേരളത്തിലെ സർവകലാശാലകളിലും ഉന്നത വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങളിലും പോലും ജാതി വിവേചനം നിലനിൽക്കുന്നുവെന്നത് ഞെട്ടിക്കുന്ന യാഥാർത്ഥ്യമാണ്. ഗവേഷക വിദ്യാർത്ഥികൾ തങ്ങളുടെ വകുപ്പ് മേധാവികളിൽ നിന്നും പ്രൊഫസർമാരിൽ നിന്നും ജാതിയുടെ പേരിലുള്ള അധിക്ഷേപങ്ങളും തടസ്സപ്പെടുത്തലുകളും നേരിടുന്നതായി പരാതികൾ ഉയർന്നിട്ടുണ്ട്.
ഒരു സർവകലാശാലയിലെ ഗവേഷക വിദ്യാർത്ഥി, ഡീനായ വകുപ്പ് മേധാവിക്കെതിരെ ജാതിപ്പേര് വിളിച്ച് ആക്ഷേപിച്ചതിനും, തന്റെ മുറിയിൽ പ്രവേശിച്ചാൽ ‘അശുദ്ധമായെന്ന്’ പറഞ്ഞ് വെള്ളം തളിച്ചതിനും പരാതി നൽകിയത് ഈ പ്രശ്നത്തിന്റെ ഗൗരവം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു. സംസ്കൃതം പോലുള്ള വിഷയങ്ങൾ ‘പിന്നോക്ക ജാതിക്കാർ’ പഠിക്കേണ്ടതില്ലെന്ന് അധ്യാപകർ പറയുന്നതായിട്ടുള്ള ആരോപണങ്ങൾ, കേരളം നേടിയെടുത്ത സാമൂഹിക പരിഷ്കരണത്തിന് വിപരീത ദിശയിലുള്ള യാത്രയായി വിലയിരുത്തപ്പെടുന്നു.
ജാതിയുടെ അതിർവരമ്പുകൾ ക്ഷേത്ര കലാരംഗത്തും ശക്തമായി നിലനിൽക്കുന്നു. ചില പ്രത്യേക ജാതിക്കാർക്ക് മാത്രം ചില തരം കലാരൂപങ്ങൾ അവതരിപ്പിക്കാൻ അനുവാദമുള്ള ക്ഷേത്രങ്ങൾ ഇന്നും കേരളത്തിലുണ്ട്. ‘നമ്പർ വൺ’ കേരളത്തിൽ ‘ജാതിവെറിയിൽ തഴയപ്പെടുന്ന’ സർക്കാർ വിദ്യാലയങ്ങളും നിലനിൽക്കുന്നു.
ഒരു പ്രത്യേക സമുദായത്തിൽപ്പെട്ട കുട്ടികൾ മാത്രം പഠിക്കുന്ന ‘വെൽഫെയർ സ്കൂളുകൾ’, സൗഹൃദക്കൂട്ടങ്ങളിൽ പോലും അധ്യാപകർക്ക് ‘പറയന്മാരുടെ സ്കൂളിലാണോ പഠിപ്പിക്കുന്നത്’ എന്ന ചോദ്യം നേരിടേണ്ടി വരുന്ന സാഹചര്യം എന്നിവ അയിത്തം പൂർണ്ണമായും മാറിയിട്ടില്ലെന്ന് സൂചിപ്പിക്കുന്നു. കൂടാതെ, വട്ടവട പോലുള്ള ചില പ്രദേശങ്ങളിൽ ഈ അടുത്ത കാലം വരെ പിന്നോക്ക വിഭാഗക്കാർക്ക് ഹോട്ടലുകളിൽ ഇരട്ട ഗ്ലാസ്സുകളും മുടിവെട്ടാൻ വിലക്കുകളും നിലനിന്നിരുന്നു.
നേരിട്ടുള്ള ജാതിപ്പേര് വിളിച്ചുള്ള അധിക്ഷേപങ്ങളെക്കാൾ, സൂക്ഷ്മമായ ജാതിബോധം കേരള സമൂഹത്തിൽ ആഴത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നു. വിവാഹാലോചനകൾ വരുമ്പോൾ, ‘നമ്മുടെ കൂട്ടരല്ലല്ലോ’ എന്ന ഒറ്റ വാചകത്തിൽ ജാതിബോധം പ്രകടമാവുകയും സവർണ്ണ-അവർണ്ണ ചിന്താഗതികൾ ശക്തമായി നിലനിൽക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ഉയർന്ന ജോലിയും സാമ്പത്തിക ഭദ്രതയുമുണ്ടായിട്ടും വ്യത്യസ്ത ജാതികളിലുള്ളവർ തമ്മിലുള്ള വിവാഹ ബന്ധങ്ങളെ കുടുംബങ്ങൾ നിരുത്സാഹപ്പെടുത്തുന്നത് ജാതിചിന്തയുടെ ‘പ്രകടമല്ലാത്ത’ രൂപമാണ്. ജാതിയുടെ പേരിൽ നടക്കുന്ന ദുരഭിമാനക്കൊലപാതകങ്ങൾ ഇന്നും കേരളത്തിൽ റിപ്പോർട്ട് ചെയ്യപ്പെടുന്നത് ഈ സാമൂഹിക രോഗം എത്രത്തോളം അപകടകരമാണെന്ന് അടിവരയിടുന്നു.
കേരളത്തിലെ ജാതി വിവേചനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വസ്തുതകൾ തുറന്നു കാണിക്കുമ്പോൾ പോലും, അതിനെ അംഗീകരിക്കാൻ ഔദ്യോഗിക തലത്തിൽ മടി കാണിക്കുന്നു എന്ന ആരോപണവും നിലനിൽക്കുന്നു.
കേരളത്തിലെ ജാതി വിവേചനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഭാഗം ഒഴിവാക്കണമെന്ന് ഒരു സർക്കാർ മാഗസിൻ ആവശ്യപ്പെട്ടതിനെത്തുടർന്ന് ചരിത്രകാരന് തന്റെ ലേഖനം പിൻവലിക്കേണ്ടി വന്ന സംഭവം, ജാതി വിവേചനം ഇല്ലെന്ന് സ്ഥാപിക്കാനുള്ള ശ്രമങ്ങളെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. ജാതി വിവേചനം നിലനിൽക്കുന്നില്ല എന്ന് പറയുന്നത് ഒരു ‘വലിയ കളവ്’ മാത്രമാണെന്നും, ഈ പ്രശ്നം അംഗീകരിച്ചാൽ മാത്രമേ പരിഹാരങ്ങൾ സാധ്യമാകൂ എന്നും സാമൂഹ്യ നിരീക്ഷകർ അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു.
















