പോലീസ് സ്റ്റേഷനുകൾ, ഏതൊരു പൗരനും അനീതിയുണ്ടാകുമ്പോൾ ഓടിച്ചെല്ലാനുള്ള അവസാനത്തെ ആശ്രയകേന്ദ്രമാണ്. നിയമത്തിൻ്റെയും നീതിയുടെയും സംരക്ഷകരാകേണ്ട ആ ഇടങ്ങളിൽ, സംരക്ഷണം നൽകേണ്ടവർ തന്നെ നിയമം കയ്യിലെടുത്ത് സാധാരണക്കാർക്ക് നേരെ തിരിയുമ്പോൾ, ആഭ്യന്തര സുരക്ഷാ സംവിധാനത്തിൻ്റെ വിശ്വാസ്യതയാണ് തകരുന്നത്.
ഇന്ന് നാം സ്ഥിരമായി കേൾക്കുന്ന വാർത്തകളിൽ, നീതിയുടെ കാവലാളുകൾ ഗുണ്ടാസംഘങ്ങൾക്ക് സമമാകുന്നത് ആശങ്കയുണർത്തുന്നു. തങ്ങളുടെ അധികാരത്തിൻ്റെ ബലവും അഹങ്കാരവും മൂലം സാധാരണക്കാരെ ഉപദ്രവിക്കാനും കള്ളക്കേസിൽ കുടുക്കാനുമുള്ള ചിന്തയാണ് ചില പോലീസുകാരെക്കൊണ്ട് ഇത്തരത്തിൽ പ്രവർത്തിപ്പിക്കുന്നത്. എല്ലാ പോലീസുകാരും അങ്ങനെ അല്ലെങ്കിലും, ഈ പ്രവണത വ്യാപകമായിരിക്കുന്നു എന്ന് സമ്മതിച്ചേ പറ്റൂ.
ഷൈമോൾ എന്ന സ്ത്രീക്ക് നോർത്ത് പോലീസ് സ്റ്റേഷനിൽ നേരിടേണ്ടി വന്ന ക്രൂരത, നമ്മുടെ നിയമപാലന വ്യവസ്ഥയുടെ ഇരുണ്ട മുഖമാണ് തുറന്നുകാട്ടിയത്. ഭർത്താവിനെ കാരണം കൂടാതെ പോലീസ് കസ്റ്റഡിയിലെടുത്തതറിഞ്ഞ്, ഇരട്ടക്കുഞ്ഞുങ്ങളെ കൈകളിൽ ഏന്തി, നാലുമാസം ഗർഭിണിയായി പരിഭ്രമിച്ചു ചെന്ന ഷൈമോൾക്ക് സ്റ്റേഷനിൽ ലഭിച്ചത് ക്രൂരമായ മർദ്ദനവും മാനസിക പീഡനവുമാണ്.
ജനങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കേണ്ടവർ ആ ഗർഭിണിയെ, സ്വന്തം കുഞ്ഞുമക്കളുടെ മുന്നിലിട്ട് തല്ലുകയായിരുന്നു. ഭർത്താവിനോടുള്ള സ്നേഹവും ഉത്കണ്ഠയും കാരണം, ഒരു പ്ലാസ്റ്റിക് കവറിൽ ബിസ്ക്കറ്റുമായി ഓടിച്ചെന്ന ആ സ്ത്രീയുടെ സ്വാഭാവികമായ പ്രതികരണത്തെ ഒരു ‘പോലീസ് സ്റ്റേഷൻ ആക്രമണ’മായി ചിത്രീകരിക്കാനുള്ള അധികാരികളുടെ ശ്രമം, അധികാര ദുർവിനിയോഗത്തിൻ്റെ ഏറ്റവും പുതിയതും പരിഹാസ്യവുമായ ഉദാഹരണമാണ്.
ഈ അതിക്രമം നടന്നിട്ട് ഒന്നോ രണ്ടോ വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞ ശേഷമാണ് നീതി ഷൈമോൾക്ക് അനുകൂലമായി വരുന്നത് എന്നത്, നമ്മുടെ സാമൂഹ്യ വ്യവസ്ഥയുടെയും നീതിന്യായ വ്യവസ്ഥയുടെയും മെല്ലെപ്പോക്കിനെയാണ് അടയാളപ്പെടുത്തുന്നത്. നീതി തേടി ഒരു ഗർഭിണി ഇത്രയും കാലം അലഞ്ഞുനടന്നു എന്നത് അത്ഭുതകരവും വേദനാജനകവുമാണ്.
പോലീസ് സ്റ്റേഷനിലെ സി.സി.ടി.വി. ദൃശ്യങ്ങൾ പുറത്തുവന്നിട്ടും, വനിതാ പോലീസുൾപ്പെടെയുള്ള ഉദ്യോഗസ്ഥരുടെ ക്രൂരമായ പെരുമാറ്റം വ്യക്തമായി കാണാമെങ്കിലും, പോലീസ് അതിക്രമങ്ങൾ ഒളിച്ചുവെച്ച് ഷൈമോളിനും ഭർത്താവിനുമെതിരെ ‘പോലീസ് സ്റ്റേഷൻ ആക്രമണത്തിന്’ കേസ് എടുത്ത നടപടി തികച്ചും ഏകപക്ഷീയമാണ്. ഭർത്താവ് ‘തല്ലല്ലേ’ എന്ന് പറഞ്ഞതിന് അദ്ദേഹത്തെയും പൂട്ടിയിട്ട് മർദ്ദിച്ചു. ഇവിടെ ആക്രമിക്കപ്പെട്ടത് ഷൈമോളും, ഭർത്താവും, അവരുടെ രണ്ട് കൈക്കുഞ്ഞുങ്ങളും, വയറ്റിലെ ഗർഭസ്ഥശിശുവും ഉൾപ്പെടെ അഞ്ച് പേരാണ്.
പോലീസ് അതിക്രമങ്ങൾക്കെതിരെ നിയമപോരാട്ടം തുടരാൻ ഷൈമോളെയും ഭർത്താവിനെയും പ്രേരിപ്പിച്ചത് തങ്ങളുടെ ഭാഗത്തുള്ള ന്യായത്തിലുള്ള ഉറച്ച വിശ്വാസമാണ്. സി.സി.ടി.വി. ദൃശ്യങ്ങൾ കോടതിയിൽ എത്തുമ്പോൾ, ‘പരിഭ്രാന്തിയുടെ’ പേരിൽ അവരുടെ “ബോഡി ലാംഗ്വേജിനെ” തെറ്റായി വ്യാഖ്യാനിച്ച് ആക്രമണമായി ചിത്രീകരിക്കാനുള്ള പോലീസ് ശ്രമങ്ങൾ തകരുകതന്നെ ചെയ്യും.
ഒരു പ്രമുഖ നടിക്ക് നേരെയുണ്ടായ അതിക്രമത്തിൽ വനിതാ കമ്മീഷൻ മുതൽ ആഭ്യന്തര മന്ത്രി വരെ ഇടപെടുകയും, പ്രമുഖർ പിന്തുണയുമായി എത്തുകയും ചെയ്ത ഒരു നാട്ടിൽ, ഒരു സാധാരണക്കാരിയായ ഷൈമോൾക്ക് നേരെ നടന്ന ഈ ക്രൂരതയിൽ രാഷ്ട്രീയ നേതൃത്വവും സാംസ്കാരിക നായകരും മഹിളാ സംഘടനകളും മൗനം പാലിക്കുന്നത് ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടേണ്ടതാണ്. “ഒപ്പം” എന്ന വാക്ക് സിനിമാ താരങ്ങൾക്കും സമ്പന്നർക്കും വേണ്ടി മാത്രമുള്ളതാണോ? സാധാരണക്കാരിയായതുകൊണ്ട് അവർക്ക് നീതി നിഷേധിക്കപ്പെടരുത്. അതിജീവിതയായ ഷൈമോളിന് നീതി ഉറപ്പാക്കേണ്ടത് ആഭ്യന്തര വകുപ്പിൻ്റെ ചുമതല വഹിക്കുന്ന മുഖ്യമന്ത്രിയുടെ ഭരണകൂടത്തിൻ്റെ ധാർമ്മികമായ കടമയാണ്.
















