അന്വേഷണം വാർത്തകൾ ലഭിക്കാന് വാട്സാപ്പ് ചാനലില് ചേരൂ.ഇന്ത്യൻ ഭരണഘടന സ്ത്രീകൾക്കും കുട്ടികൾക്കുമായി നിരവധി നിയമപരമായ സംരക്ഷണങ്ങളും ആനുകൂല്യങ്ങളും ഉറപ്പുനൽകുന്നുണ്ട്. ചൂഷണങ്ങളിൽ നിന്നും കഷ്ടപ്പാടുകളിൽ നിന്നും അവരെ രക്ഷിക്കുക എന്ന മഹത്തായ ലക്ഷ്യത്തോടെയാണ് പോക്സോ (POCSO) പോലുള്ള ശക്തമായ നിയമങ്ങളും ഗാർഹിക പീഡന നിരോധന നിയമങ്ങളുമെല്ലാം നിലവിൽ വന്നത്.
എന്നിരുന്നാലും, സ്ത്രീകൾക്കും കുട്ടികൾക്കും സമൂഹത്തിൽ ഇന്നും കഷ്ടതകൾ അനുഭവിക്കേണ്ടി വരുന്നു എന്ന യാഥാർത്ഥ്യം നിലനിൽക്കുമ്പോൾ തന്നെ, ഈ സംരക്ഷണ കവചങ്ങൾ ഇന്ന് ചില വ്യക്തികളുടെ കൈകളിൽ പ്രതികാരത്തിനുള്ള ആയുധമായി മാറുന്നു എന്ന അപകടകരമായ പ്രവണത കണ്ടില്ലെന്ന് നടിക്കാനാവില്ല.
നിരപരാധികളായ പുരുഷന്മാരെ കള്ളക്കേസുകളിൽ കുടുക്കി അവരുടെ ജീവിതം തകർക്കുന്നത് ഇന്ന് ഒരു സ്ഥിരം കാഴ്ചയായി മാറിയിരിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെയുള്ള നിയമ ദുരുപയോഗങ്ങൾ വർധിക്കുമ്പോൾ, നാളെയൊരു ദിവസം യഥാർത്ഥത്തിൽ ദുരിതമനുഭവിക്കുന്ന ഒരു സ്ത്രീക്ക് നീതി ലഭിക്കാനുള്ള വഴി പോലും സംശയത്തിന്റെ നിഴലിലായിപ്പോകും.
ഒരാളോടുള്ള ദേഷ്യമോ പകയോ തീർക്കാൻ നിയമത്തിന്റെ അനുകൂല്യങ്ങളെ വാളാക്കി മാറ്റരുത്; അങ്ങനെ മാറ്റുമ്പോൾ, കണ്ണൂരിൽ കഴിഞ്ഞ ദിവസം കണ്ടതുപോലെ, നിസ്സഹായരായ നാല് ജീവനുകളാണ് നമുക്ക് നഷ്ടമാകുന്നത്—അവിടെ പൊലിഞ്ഞത് വെറും ജീവനുകളല്ല, മനുഷ്യന്റെ നീതിയിലുള്ള വിശ്വാസം കൂടിയാണ്.
കണ്ണൂർ രാമന്തളി വടക്കുമ്പാട് സ്വദേശിയായ കലാധരന്റെയും അമ്മ ഉഷയുടെയും മക്കളായ ഹിമ (6), കണ്ണൻ (2) എന്നിവരുടെയും ദാരുണമായ അന്ത്യം ഈ വിഷയത്തിന്റെ തീവ്രത തുറന്നുകാട്ടുന്നു. രണ്ടു പിഞ്ചുകുഞ്ഞുങ്ങളെ ആര് നോക്കുമെന്ന തർക്കമായിരുന്നു ഈ ദുരന്തത്തിന്റെ തുടക്കം. കോടതി കുട്ടികളെ അമ്മയ്ക്കൊപ്പം വിടാൻ ഉത്തരവിട്ടെങ്കിലും, കുഞ്ഞുങ്ങൾക്കും അച്ഛനും അമ്മയുടെ വീട്ടിലേക്ക് പോകുന്നതിൽ എതിർപ്പുണ്ടായിരുന്നു.
എന്നാൽ, ഈ കുടുംബദുരന്തം അതിന്റെ പാരമ്യത്തിലെത്തിയത്, കലാധരന്റെ അച്ഛൻ ഉണ്ണിക്കൃഷ്ണനെതിരെ പോക്സോ കേസ് ചുമത്തിയതോടെയാണ്. നെഞ്ചത്തുകിടത്തി ഉറക്കിയ പേരക്കുട്ടിയെ ഉപദ്രവിച്ചു എന്ന് ആരോപിച്ചുള്ള ആ കള്ളപ്പരാതി, കുടുംബം നശിപ്പിച്ചു. ഈ പരാതി വന്നതോടെ കലാധരൻ കടുത്ത മാനസിക സമ്മർദ്ദത്തിലായി.
ഒടുവിൽ, വിഷം നൽകി കുഞ്ഞുമക്കളെ കൊലപ്പെടുത്തിയ ശേഷം കലാധരനും അമ്മയും തൂങ്ങിമരിച്ചു. വീടിന്റെ ഉമ്മറത്ത് കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ കളിപ്പാട്ടങ്ങളും സന്തോഷത്തിനായി അച്ഛൻ തൂക്കിയിട്ട ക്രിസ്മസ് സ്റ്റാറും ബാക്കിയാക്കി ആ നാലുപേർ ലോകത്തോട് വിട പറഞ്ഞപ്പോൾ, പ്രതികാരബുദ്ധിയോടെ നിയമത്തെ ദുരുപയോഗം ചെയ്തതിന്റെ വേദനിക്കുന്ന സാക്ഷ്യമായി ആ വീട് മാറി.
കുട്ടികളുടെ സുരക്ഷ ഉറപ്പാക്കാൻ കൊണ്ടുവന്ന പോക്സോ നിയമം, ഇന്ന് പലർക്കും പകപോക്കാനുള്ള ‘എളുപ്പവഴി’യായി മാറിയിരിക്കുന്നു. പലപ്പോഴും കള്ളപ്പരാതികളാണ് ഈ നിയമത്തിന്റെ മറവിൽ ഉണ്ടാകുന്നത്. കൊച്ചുകുട്ടികളെക്കൊണ്ട് കള്ളം പറയിച്ച് കള്ളക്കേസുകൾ നൽകുന്നത് വർധിക്കുമ്പോൾ, നിരപരാധിത്വം തെളിയിക്കാനായി പുരുഷന്മാർക്ക് അവരുടെ ജീവിതകാലം മുഴുവൻ പോരാടേണ്ടി വരുന്നു.
ആരോപണവിധേയനായ വ്യക്തിയുടെ ഭാഗം കേൾക്കാനോ, അടിസ്ഥാനപരമായ അന്വേഷണം നടത്താനോ സമൂഹം പലപ്പോഴും തയ്യാറാകുന്നില്ല. പരാതി കിട്ടിയ ഉടൻ അറസ്റ്റ്, സമൂഹമധ്യത്തിൽ കുറ്റവാളിയായി ചിത്രീകരിക്കൽ, ജാമ്യം പോലും ലഭിക്കാനുള്ള ബുദ്ധിമുട്ട് – ഈ ട്രോമ ജീവിതകാലം മുഴുവൻ അവനെ വേട്ടയാടുന്നു. “ആയിരം കുറ്റവാളികൾ രക്ഷപ്പെട്ടാലും ഒരു നിരപരാധി പോലും ശിക്ഷിക്കപ്പെടരുത്” എന്ന നമ്മുടെ നിയമവ്യവസ്ഥയുടെ അടിസ്ഥാന തത്വം പലപ്പോഴും ഇവിടെ ലംഘിക്കപ്പെടുന്നു.
കലാധരന്റെ കടുത്ത മാനസിക പിരിമുറുക്കത്തിന് പിന്നിൽ ഒരു കുടുംബത്തിൽ സമാധാനം നഷ്ടപ്പെടുത്തിയ ഒരു സ്ത്രീയുടെ വൈരാഗ്യബുദ്ധിയായിരുന്നു. ഭർത്താവിനോടും കുടുംബത്തോടുമുള്ള പക തീർക്കാൻ ഏത് അറ്റം വരെയും പോകാൻ ചില പെൺമനസ്സുകൾക്ക് കഴിയുമ്പോൾ, അതിന്റെ ഇരകളായി തീരുന്നത് നിരപരാധികളാണ്. ഈഗോ ക്ലാഷുകൾ രൂക്ഷമാകുമ്പോൾ, ഗാർഹിക പീഡന നിയമങ്ങളും, കൂട്ടത്തിൽ പോക്സോയും സമർത്ഥമായി ആയുധമായി ഉപയോഗിക്കുന്നു.
‘ആണുങ്ങൾ കരയാറില്ല’ എന്ന മിഥ്യാധാരണയിൽ കഴിയുന്ന പുരുഷന്മാർ, ഇത്തരം കേസുകളിൽ കുടുങ്ങുമ്പോൾ അനുഭവിക്കുന്ന മാനസികാഘാതം ഭീകരമാണ്. പുറമെ ശാന്തനെങ്കിലും ഉള്ളാലെ തകർന്ന് പോകുന്ന പുരുഷന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പുകൾ പലപ്പോഴും സമൂഹം ശ്രദ്ധിക്കാറില്ല. ഇവിടെയും നാല് ജീവനുകൾ നഷ്ടമായതിന് പിന്നിൽ ഒരു സ്ത്രീയുടെ മനസ്സിലിട്ട് ഊതിപ്പെരുപ്പിച്ച പകയാണെങ്കിൽ, ഇനിയും ഇങ്ങനെയുള്ള കലാധരന്മാർ ഉണ്ടാകാൻ നമ്മൾ അനുവദിക്കരുത്.
കലാധരന്റെ കുടുംബത്തിന്റെ അന്ത്യം ഒരു ഉണർത്തുപാട്ടാണ്. നിയമങ്ങൾ അത് അർഹിക്കുന്നവർക്ക് സംരക്ഷണം നൽകാനുള്ളതാണ്, അല്ലാതെ പ്രതികാരത്തിനുള്ള ഉപകരണമല്ല. ഒരു വ്യക്തിയുടെ പ്രതികാരബുദ്ധിക്ക് മുന്നിൽ നാല് ജീവനുകൾ ഹോമിക്കപ്പെട്ടു എങ്കിൽ, നമ്മുടെ നിയമവ്യവസ്ഥയിലും സാമൂഹിക ചിന്തയിലും എവിടെയോ ഗുരുതരമായ പാളിച്ചകളുണ്ട്.
നിയമങ്ങൾ ദുരുപയോഗം ചെയ്യുന്നവർക്കെതിരെ ശക്തമായ നടപടികൾ ഉണ്ടാകണം. അതേസമയം, കള്ളക്കേസുകളിൽ കുടുങ്ങുന്നവർക്ക് വേണ്ടി നിയമപരമായ സഹായങ്ങളും, മാനസികാരോഗ്യ പിന്തുണയും ഉറപ്പാക്കാൻ സമൂഹം ബാധ്യസ്ഥരാണ്. യഥാർത്ഥ ഇരകൾക്ക് നീതി ഉറപ്പാക്കാനും, നിരപരാധികളായ കലാധരൻമാർക്ക് ജീവൻ നഷ്ടമാകാതിരിക്കാനും, നിയമം അതിന്റെ നിഷ്പക്ഷമായ ശക്തി വീണ്ടെടുത്തേ മതിയാകൂ. കാരണം, നീതിയുടെ വിളക്ക് അണഞ്ഞുപോകുമ്പോൾ ഇരുട്ടിലാകുന്നത് ഒരു കുടുംബത്തിന്റെ മാത്രമല്ല, ഒരു സമൂഹത്തിന്റെ തന്നെ ഭാവിയാണ്.
