നമ്മുടെ വീട് ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും സുരക്ഷിതമായ ഇടമാണെന്ന് നാം വിശ്വസിക്കുന്നു. പ്രിയപ്പെട്ടവരും പരിചിതരും തീർക്കുന്ന ആ സ്നേഹവലയത്തിനുള്ളിൽ ഒരു അപകടവും സംഭവിക്കില്ലെന്ന ഉറച്ച വിശ്വാസത്തിലാണ് ഓരോ മനുഷ്യനും ഉറങ്ങുന്നതും ഉണരുന്നതും. എന്നാൽ ചിലപ്പോഴൊക്കെ ആ വിശ്വാസത്തിന്റെ വേരറുത്തുകൊണ്ട്, കാവൽ നിൽക്കേണ്ടവർ തന്നെ കാലന്മാരായി മാറുന്ന ക്രൂരതയ്ക്ക് ചരിത്രം സാക്ഷിയാകാറുണ്ട്. കൊൽക്കത്തയിലെ ഭവാനിപൂർ ഏരിയയിലുള്ള ‘ആനന്ദ് അപ്പാർട്ട്മെന്റ്സിലെ’ മൂന്നാം നിലയിലുള്ള ആ ഫ്ലാറ്റിൽ നടന്ന സംഭവം അത്തരത്തിലൊന്നായിരുന്നു; സുരക്ഷിതമെന്ന് കരുതിയ ഒരിടം ഒരു പെൺകുട്ടിയുടെ മരണക്കളമായി മാറിയ കഥ.
1990 മാർച്ച് അഞ്ചാം തീയതി കൊൽക്കത്തയിൽ ഒരു സാധാരണ ദിവസം പോലെയാണ് ഉദിച്ചത്. നാഗർദാസ് പരേഖ് തന്റെ ജ്വല്ലറിയിലേക്കും മകൻ ഭാവേഷ് കോളേജിലേക്കും പോയി. പ്ലസ് ടു പരീക്ഷയുള്ളതിനാൽ മകൾ ഹേതൽ സ്കൂളിലേക്ക് നടന്നു. ഉച്ചയ്ക്ക് പരീക്ഷ കഴിഞ്ഞ് അവൾ മടങ്ങിയെത്തുമ്പോൾ അമ്മ യശോമതിബെൻ മാത്രമായിരുന്നു വീട്ടിലുണ്ടായിരുന്നത്. വൈകുന്നേരം 5:20-ഓടെ പതിവ് പ്രാർത്ഥനയ്ക്കായി യശോമതിബെൻ അടുത്തുള്ള ക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു. അല്പനേരം കഴിഞ്ഞ് താൻ തിരിച്ചെത്തുമ്പോൾ പ്രിയപ്പെട്ട മകളുടെ ചേതനയറ്റ ശരീരം കാണേണ്ടി വരുമെന്ന് ആ അമ്മ സ്വപ്നത്തിൽ പോലും കരുതിയിരുന്നില്ല.
ക്ഷേത്രദർശനം കഴിഞ്ഞ് മടങ്ങിയെത്തിയ യശോമതിബെന്നിനെ ലിഫ്റ്റ് ഓപ്പറേറ്റർ രാംധാൻ യാദവ് അസ്വസ്ഥജനകമായ ഒരു വിവരമാണ് അറിയിച്ചത്. സെക്യൂരിറ്റി ഗാർഡായ ധനഞ്ജയ് ചാറ്റർജി എന്തോ ഫോൺ ചെയ്യാനെന്ന വ്യാജേന മുകളിലെ ഫ്ലാറ്റിലേക്ക് പോയിട്ടുണ്ടെന്നായിരുന്നു അത്. ആ വാർത്ത കേട്ടതും അമ്മയുടെ ഉള്ളിൽ തീ പടർന്നു. അതിന് കൃത്യമായ കാരണവുമുണ്ടായിരുന്നു. കുറച്ചു നാളുകളായി ധനഞ്ജയ് ഹേതലിനെ നിരന്തരം ശല്യം ചെയ്യുമായിരുന്നു. പരാതിയെത്തുടർന്ന് അവനെ ജോലിയിൽ നിന്ന് മാറ്റാൻ തീരുമാനിച്ച ദിവസമായിരുന്നു അത്. പരിഭ്രാന്തിയോടെ മുകളിലെത്തി വാതിൽ തട്ടിയിട്ടും തുറക്കാത്തതിനെത്തുടർന്ന് അയൽവാസികളുടെ സഹായത്തോടെ വാതിൽ കുത്തിത്തുറന്ന യശോമതിബെൻ കണ്ടത് തകർന്നുപോകുന്ന കാഴ്ചയായിരുന്നു.
ബെഡ്റൂമിലെ തറയിൽ ചോരക്കുളത്തിൽ അർദ്ധനഗ്നയായി മരിച്ചു കിടക്കുന്ന ഹേതൽ. ക്രൂരമായ ലൈംഗിക അതിക്രമത്തിന് അവൾ ഇരയായിരുന്നു. ശ്വാസം മുട്ടിച്ചും കഴുത്ത് ഞെരിച്ചുമാണ് ആ കൗമാരക്കാരിയെ അവൻ കൊലപ്പെടുത്തിയത്. സംഭവസ്ഥലത്ത് നിന്ന് ധനഞ്ജയിന്റേതെന്ന് സംശയിക്കുന്ന മുറിഞ്ഞ മാലയും ഷർട്ട് ബട്ടണും പോലീസിന് ലഭിച്ചു. കൃത്യത്തിന് ശേഷം ഒളിവിൽ പോയ ധനഞ്ജയിനെ മാസങ്ങൾ നീണ്ട തിരച്ചിലിനൊടുവിൽ മെയ് 12-ന് പോലീസ് പിടികൂടി. തന്നോട് മോശമായി പെരുമാറിയതിനും ജോലി കളഞ്ഞതിനുമുള്ള പക തീർക്കാനാണ് താൻ ഇത് ചെയ്തതെന്ന് അവൻ ആദ്യം സമ്മതിച്ചിരുന്നു.
പിന്നീട് 14 വർഷം നീണ്ട നീണ്ട നിയമപോരാട്ടമായിരുന്നു. സാഹചര്യത്തെളിവുകളും ഫോറൻസിക് റിപ്പോർട്ടുകളും ധനഞ്ജയിന് എതിരായിരുന്നു. ഒടുവിൽ കോടതി അവന് വധശിക്ഷ വിധിച്ചു. 2004 ഓഗസ്റ്റ് 14-ന് പുലർച്ചെ അലിപൂർ ജയിലിൽ ധനഞ്ജയ് ചാറ്റർജി തൂക്കിലേറ്റപ്പെട്ടു. 21-ാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ഇന്ത്യയിൽ നടന്ന ആദ്യത്തെ വധശിക്ഷയായിരുന്നു അത്. എങ്കിലും, വർഷങ്ങൾക്കിപ്പുറവും ഈ കേസിനെച്ചൊല്ലി ചില ദുരൂഹതകൾ നിലനിൽക്കുന്നുണ്ട്. സാഹചര്യങ്ങളുടെ സമ്മർദ്ദത്താൽ ധനഞ്ജയ് ബലിയാടാക്കപ്പെട്ടതാണോ എന്ന് സംശയിക്കുന്ന ഗവേഷകർ ഇന്നുമുണ്ട്. എങ്കിലും, ആനന്ദ് അപ്പാർട്ട്മെന്റിലെ ആ മുറിയിൽ പൊലിഞ്ഞുപോയത് നീതി കിട്ടേണ്ടിയിരുന്ന ഒരു പാവം പെൺകുട്ടിയുടെ ജീവിതമായിരുന്നു എന്നത് വിസ്മരിക്കാനാവാത്ത സത്യമായി അവശേഷിക്കുന്നു.
















