“ചിലപ്പോൾ സംരക്ഷണവും നിയന്ത്രണവും രണ്ടും ഒരുപോലെ കാണപ്പെടും”
അതേ ചിലപ്പോൾ എന്നല്ല മിക്കപ്പോഴും..
എക്കോ എന്ന സിനിമയിൽ ഏറ്റവും നന്നായി മനസ്സിൽ തറയ്ക്കുന്നൊരു ഡയലോഗ് ആണിത്.
EKO നിഗൂഢതയുടെ വനത്തിലൂടെ ഒരു വ്യത്യസ്ത സിനിമാറ്റിക് യാത്ര
കിഷ്കിന്ധാകാണ്ഡം ടീമിന്റെ പുതിയ സിനിമ Eko, മലയാളത്തിൽ അപൂർവ്വമായി കാണുന്ന ഒരു നിഗൂഢതയുടെ താളത്തിലാണ് നീങ്ങുന്നത്. എഴുതാൻ എളുപ്പമായെങ്കിലും സ്ക്രീനിൽ ആഴത്തിൽ അവതരിപ്പിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ള നിരവധി സീനുകൾ ഈ ചിത്രത്തിലുണ്ട് അവയെല്ലാം തന്നെ ടീം അതിശയകരമായ പരിപാക്വതയോടെ കൈകാര്യം ചെയ്തിരിക്കുന്നു. സിനിമയുടെ മുഴുവൻ ഭാഗത്തും പ്രത്യക്ഷമാകുന്നത് ഒരുമിച്ചുള്ള മികച്ച ടീം വർക്കാണ്.
കാടിന്റെ വന്യതയും സൗന്ദര്യവും സ്ക്രീനിൽ ജീവിക്കുന്നു
ബാഹുൽ രമേശിന്റെ ക്യാമറ Ekoയുടെ ഏറ്റവും വലിയ ആസ്തികളിൽ ഒന്നാണ്. കാടിന്റെ നിഗൂഢത, വന്യത, സൗന്ദര്യം ഇവയെല്ലാം അദ്ദേഹം അത്രയും കൃത്യമായി ചിത്രീകരിക്കുന്നു, തീയറ്ററിന്റെ വെളിച്ചം അണഞ്ഞാൽ നിങ്ങൾ നേരിട്ട് ആ കാട്ടിനുള്ളിലാണ് എന്നു തോന്നും.
പ്രത്യേകിച്ച് ക്ലൈമാക്സ് ഷോട്ട് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ക്രാഫ്റ്റ് എത്രത്തോളം mature ആണെന്ന് തെളിയിക്കുന്നു.
ബാക്ക്സ്റ്റോറി: പകുതിയിൽ നിർത്തിയ ശക്തി സിനിമകളിൽ backstory-കൾ എത്ര ശക്തമാകുന്നു, കഥയുടെ ഭാരവും അത്ര ഉയരാറാണ്. Ekoയിൽ അതാണ് കുറച്ച് നഷ്ടപ്പെട്ടതെന്നു തോന്നുന്നത്. കഥ മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുപോകുന്ന പ്രധാന കഥാപാത്രങ്ങളുടെ ക്യാരക്ടർ ആർക്കുകൾ അസ്പഷ്ടമാണ്.
സംവിധായകൻ പ്രേക്ഷകരെ കൺഫ്യൂഷനിൽ നിർത്താൻ ശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് മനസ്സിലാകുന്നുവെങ്കിലും, ഏതെങ്കിലും ഘട്ടത്തിൽ പ്രേക്ഷകർക്ക് ഒരു clarity നൽകേണ്ടതുണ്ട്. കൺഫ്യൂസ് ചെയ്യുക എളുപ്പമാണ് പക്ഷേ അത് justify ചെയ്യുക, convincingly settle ചെയ്യുക അതാണ് craft. തിരക്കഥയിലെ ഈ കുറവ് വ്യക്തമാണ്.
ഒരിക്കൽ സിനിമയിലേക്ക് കയറി കഴിഞ്ഞാൽ പുരോഗമിക്കും തോറും പുറത്തേക്ക് കടക്കാൻ ഇട വരുത്താത്ത അവതരണം.പടത്തിന്റെ ബെസ്റ്റ് moment അതിന്റെ ക്ലൈമാക്സ് തന്നെയാണ് കയ്യടിച്ചു കൊണ്ട് തന്നെ തിയേറ്റർ വിടാം. ഇമോഷൻസ് എല്ലാം എന്ത് നന്നായിട്ടാണ് ഓഡിയൻസിന് മുന്നിൽ അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നത് സിനിമയിലുടനീളം അഭിനേതാക്കളുടെ പെർഫോമൻസ് ഗംഭീരമായിരുന്നു തീർച്ചയായും തിയേറ്ററിൽ തന്നെ കാണേണ്ട ഗംഭീര സിനിമ.
Sometimes protection and restriction both look the same”
















