അന്വേഷണം വാർത്തകൾ ലഭിക്കാന് വാട്സാപ്പ് ചാനലില് ചേരൂ.ആത്മവിശ്വാസം, അമിതമായ അഹങ്കാരം, ഒപ്പം അപകടകരമായ ബുദ്ധിശൂന്യത എന്നിവ ഒത്തുചേരുമ്പോൾ എങ്ങനെയുണ്ടാകും? 1980-കളിൽ സോവിയറ്റ് യൂണിയനിൽ നടന്ന ഒരു യഥാർത്ഥ സംഭവം അതിന് വ്യക്തമായ ഉദാഹരണമാണ്.
ഇ. ഫ്രെങ്കൽ എന്ന വ്യക്തി, താൻ ഒരു സാധാരണ മനുഷ്യനല്ല, മറിച്ച് ദിവ്യശക്തിയുള്ളവനാണെന്ന് സ്വയം ഉറച്ചുവിശ്വസിച്ചു. ഓടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന കാറുകളെയും ബസ്സുകളെയും വെറും കൈ ആംഗ്യം കൊണ്ട് നിശ്ചലമാക്കാൻ തനിക്ക് സാധിക്കുമെന്ന അന്ധമായ വിശ്വാസം അദ്ദേഹത്തെ നയിച്ചു. ഈ അമാനുഷിക ശക്തിക്ക് അദ്ദേഹം നൽകിയ പേര് ‘സൈക്കോ-ബയോളജിക്കൽ ശക്തി’ എന്നായിരുന്നു.
1980-കളുടെ അവസാനമായിരുന്നു അത്. തന്റെ ജീവിതം തന്നെ ഒരു പരീക്ഷണശാലയാക്കി മാറ്റിയ ഒരു സ്വയം പ്രഖ്യാപിത ആത്മീയ വൈദ്യൻ ആയിരുന്നു ഫ്രെങ്കൽ. മറ്റുള്ളവർ ബസ് നിർത്താൻ കൈ ഉയർത്തുമ്പോൾ, ഫ്രെങ്കൽ കൈകൾ ഉയർത്തിയത് ചലിക്കുന്ന വാഹനങ്ങളെ നിശ്ചലമാക്കാൻ വേണ്ടിയായിരുന്നു.
സൈക്കിളുകൾ, കാറുകൾ, സ്ട്രീറ്റ് കാറുകൾ—തന്റെ മുന്നിലെത്തുമ്പോൾ ഇവയെല്ലാം വിനീതമായി നിൽക്കുമെന്നാണ് അദ്ദേഹം ധരിച്ചത്. സത്യത്തിൽ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭ്രാന്തമായ പ്രവൃത്തി കണ്ട് പേടിച്ച ഡ്രൈവർമാർ ബ്രേക്ക് ചവിട്ടിയതാകാം. എങ്കിലും, ഈ ‘വിജയങ്ങൾ’ ഫ്രെങ്കലിന്റെ മനസ്സിൽ തൻ്റെ ശക്തിയുടെ തെളിവായി മാറി.
തുടക്കത്തിൽ, ചെറിയ വാഹനങ്ങൾ ‘നിർത്താൻ’ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ അഹങ്കാരം ആകാശത്തോളം വളർന്നു. ഓരോ ‘വിജയവും’ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആത്മവിശ്വാസം അതിവേഗത്തിൽ മുന്നോട്ട് കുതിപ്പിച്ചു. ഈ അമിതാവേശം അദ്ദേഹത്തെ അടുത്ത, കൂടുതൽ ഭീമാകാരമായ ഒരു ലക്ഷ്യത്തിലേക്ക് നയിച്ചു. അദ്ദേഹം പ്രഖ്യാപിച്ചു: “ഇനി ഞാൻ ഒരു ട്രെയിൻ നിർത്തും.”
അവിടെയാണ് കഥ തമാശയിൽ നിന്ന് ദുരന്തത്തിലേക്ക് വഴിമാറിയത്. റോഡിലൂടെ ഓടുന്ന ഒരു വാഹനത്തെ നിർത്തുന്നതും, ട്രാക്കിലൂടെ കുതിക്കുന്ന ടൺ കണക്കിന് ഭാരമുള്ള ഒരു ട്രെയിനിനെ നിർത്തുന്നതും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം, ഭൗതികശാസ്ത്രം പഠിച്ചവർക്ക് മാത്രമല്ല, ജീവൻ നിലനിർത്താൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഏവർക്കും അറിയാവുന്നതാണ്. പക്ഷേ, അമിതമായ ആത്മവിശ്വാസം ഫ്രെങ്കലിന്റെ സാമാന്യബുദ്ധിയെ പൂർണ്ണമായും മറച്ചു. ഈ അമിതാത്മവിശ്വാസത്തിൻ്റെയും മണ്ടത്തരത്തിൻ്റെയും അന്തിമ ഫലം വളരെ ദയനീയമായിരുന്നു.
അങ്ങനെ, അസ്ട്രാഖാൻ നഗരത്തിന് സമീപം, ഫ്രെങ്കൽ തന്റെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ‘പരീക്ഷണം’ നടത്താൻ തീരുമാനിച്ചു. ഒരു ചരക്ക് തീവണ്ടി അതിവേഗം അടുത്തെത്തിയപ്പോൾ, അദ്ദേഹം റെയിൽവേ ട്രാക്കിൽ തന്നെ നിലയുറപ്പിച്ചു. കൈകൾ ആകാശത്തേക്ക് ഉയർത്തി, ശരീരം ഒരു വില്ലുപോലെ വളച്ച്, “ഇവിടെയെത്തിയ ട്രെയിൻ ഇനി മുന്നോട്ട് പോകില്ല” എന്ന ഭാവത്തോടെ അദ്ദേഹം മുഖമുയർത്തി നിന്നു. തീവണ്ടിയുടെ ഡ്രൈവർ ഉടൻ തന്നെ അപകടം മനസ്സിലാക്കി എമർജൻസി ബ്രേക്ക് പ്രയോഗിച്ചു.
പക്ഷേ, സിനിമകളിലെപ്പോലെ ട്രെയിനുകൾക്ക് പെട്ടെന്ന് നിർത്താൻ കഴിയില്ല. ഭൗതികശാസ്ത്രത്തിന്റെ നിയമങ്ങൾക്ക് ആത്മീയതയോട് യാതൊരു കരുണയും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ട്രെയിനിന്റെ ബ്രേക്കിംഗ് ഡിസ്റ്റൻസ് എന്ന യാഥാർത്ഥ്യം ഫ്രെങ്കലിന്റെ ‘സൈക്കോ-ബയോളജിക്കൽ ശക്തിയേക്കാൾ’ എത്രയോ വലുതായിരുന്നു. നിമിഷങ്ങൾക്കകം ട്രെയിൻ അദ്ദേഹത്തെ കവർന്നെടുത്തു. ഇ. ഫ്രെങ്കൽ അവിടെത്തന്നെ കൊല്ലപ്പെട്ടു.
ഫ്രെങ്കലിൻ്റെ കഥ കേൾക്കുമ്പോൾ ഒരു നിമിഷം നമുക്ക് ചിരി വന്നേക്കാം, എങ്കിലും ആ ചിരിക്കു പിന്നിൽ വലിയൊരു പാഠമുണ്ട്. അമിതമായ ആത്മവിശ്വാസം എങ്ങനെയാണ് ഒരാളുടെ സാമാന്യബുദ്ധിയെയും നിലനിൽപ്പിനെക്കുറിച്ചുള്ള ബോധത്തെയും ഇല്ലാതാക്കുന്നത് എന്നതിൻ്റെ ഉദാഹരണമാണ് ഈ ദുരന്തം.
ഈ സംഭവം പിന്നീട് ഡാർവിൻ അവാർഡ് പട്ടികയിൽ ഇടംനേടി. അത്യന്തം മൗഢ്യപരമായ പ്രവൃത്തികളിലൂടെ സ്വന്തം ജീവൻ നഷ്ടപ്പെടുത്തി, ‘മനുഷ്യവർഗ്ഗത്തിന്റെ ജനിതക പുരോഗതിക്ക്’ സംഭാവന ചെയ്തവരെ പരിഹസിച്ചുകൊണ്ട് നൽകുന്ന പുരസ്കാരമാണിത്.
ഇ. ഫ്രെങ്കലിന്റെ കഥ ഇന്ന് ഒരു മുന്നറിയിപ്പായിട്ടാണ് നിലനിൽക്കുന്നത്: ആത്മവിശ്വാസം ജീവിതത്തിൽ അനിവാര്യമാണ്, പക്ഷേ അത് അഹങ്കാരമായി മാറുമ്പോൾ, ഭൗതികശാസ്ത്രത്തിൻ്റെ നിയമങ്ങൾ നമ്മോട് കരുണ കാണിക്കില്ല. ട്രെയിനിന്റെ ഭാരവും ബ്രേക്ക് ദൂരവും തിരിച്ചറിയാനുള്ള സാമാന്യബുദ്ധിയാണ് ഏറ്റവും വലിയ ശക്തി എന്ന്.
