പണത്തോടുള്ള ആർത്തിയും ലഹരിയോടുള്ള അഭിനിവേശവും മനുഷ്യനിലെ വിവേകത്തെ കൊന്നൊടുക്കുമ്പോൾ അവിടെ അവശേഷിക്കുന്നത് വെറുമൊരു മൃഗം മാത്രമാണ്. പെട്ടെന്ന് പണക്കാരനാകാനുള്ള ആഗ്രഹവും ആഡംബര ജീവിതത്തോടുള്ള മോഹവും മനുഷ്യനെ എത്രത്തോളം ക്രൂരനാക്കാം എന്നതിന്റെ നടുക്കുന്ന ഉദാഹരണമായിരുന്നു പൂനെയെ വിറപ്പിച്ച ഈ കൊലപാതക പരമ്പരകൾ.
ചോര മരവിക്കുന്ന ആ ക്രൂരതകൾക്ക് കയ്യും കണക്കുമുണ്ടായിരുന്നില്ല. സ്വന്തം സുഹൃത്തിനെയും നിഷ്കളങ്കരായ വൃദ്ധദമ്പതികളെയും പിഞ്ചുകുഞ്ഞുങ്ങളെയും ഇല്ലാതാക്കാൻ അവർക്ക് ഒട്ടും മടിയുണ്ടായിരുന്നില്ല. പൂനെയുടെ ശാന്തമായ തെരുവുകളെ ഒരു ശ്മശാനമാക്കി മാറ്റിയ ആ കറുത്ത ദിനങ്ങൾ.
1970-കളുടെ അവസാനത്തിലേക്ക് പൂനെ നഗരം ചുവടുവെക്കുമ്പോൾ, അവിടെ ഭീതിയുടെ വിത്തുകൾ പാകാൻ നാല് യുവാക്കൾ തയ്യാറെടുക്കുകയായിരുന്നു. അഭിനവ് കലാ മഹാവിദ്യാലയത്തിലെ രാജേന്ദ്ര ജക്കൽ എന്ന ബുദ്ധികേന്ദ്രത്തിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ ദിലീപ് സുതർ, ശാന്താറാം ജഗ്താപ്, മുനാവർ ഷാ എന്നിവർ ചേർന്നായിരുന്നു ആ സംഘം രൂപീകരിച്ചത്.
ആഡംബര ജീവിതത്തോടുള്ള മോഹവും ലഹരിയോടുള്ള ആസക്തിയും അവരെ കൊടും കുറ്റവാളികളാക്കി മാറ്റി. സൈക്കിൾ മോഷണത്തിൽ തുടങ്ങി ബൈക്ക് മോഷണത്തിലൂടെ വളർന്ന അവരുടെ ക്രൂരത ഒടുവിൽ നരഹത്യയിൽ എത്തിനിൽക്കുകയായിരുന്നു.
1976 ജനുവരി 16-നായിരുന്നു മരണത്തിന്റെ ആ പരമ്പര തുടങ്ങുന്നത്. സ്വന്തം ക്ലാസ്സിൽ കൂടെയിരുന്ന പ്രകാശ് ഹെഗ്ഡെയെ പണത്തിന് വേണ്ടി തട്ടിക്കൊണ്ടുപോയി അവർ കൊലപ്പെടുത്തി. അവന്റെ മൃതദേഹം ഒരു വലിയ ഡ്രമ്മിലാക്കി തടാകത്തിൽ താഴ്ത്തി. സ്വന്തം സുഹൃത്തിന്റെ മരണം യാതൊരു ഭാവവ്യത്യാസവുമില്ലാതെ മാസങ്ങളോളം പോലീസിൽ നിന്നും വീട്ടുകാരിൽ നിന്നും ഒളിച്ചുവെക്കാൻ ആ നാലുപേർക്കും കഴിഞ്ഞു. അതവരുടെ ഉള്ളിലെ മനുഷ്യൻ പൂർണ്ണമായും മരിച്ചതിന്റെ ആദ്യ ലക്ഷണമായിരുന്നു.
പിന്നീടുള്ള മാസങ്ങളിൽ പൂനെ നഗരം സാക്ഷ്യം വഹിച്ചത് സമാനതകളില്ലാത്ത ക്രൂരതകൾക്കായിരുന്നു. 1976 ഒക്ടോബർ 31-ന് ബിസിനസുകാരനായ അച്ചുത് ജോഷിയുടെ വീട്ടിൽ അതിക്രമിച്ചു കയറി അദ്ദേഹത്തെയും ഭാര്യയെയും മകനെയും അവർ വകവരുത്തി. എന്നാൽ പൂനെയെ ശരിക്കും ഞെട്ടിച്ചത് ‘സ്മൃതി ബംഗ്ലാവിലെ’ കൊലപാതകമായിരുന്നു.
1976 ഡിസംബർ 1-ന് രാത്രിയിൽ പ്രശസ്ത സംസ്കൃത പണ്ഡിതനായ പ്രൊഫസർ കാശിനാഥ ശാസ്ത്രി അഭയങ്കാറിന്റെ വീട്ടിൽ വിരുന്നുകാരെന്ന വ്യാജേന അവർ എത്തി. 88 വയസ്സുള്ള കാശിനാഥ ശാസ്ത്രി, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭാര്യ ഇന്ദിരാ ഭായ്, ചെറുമക്കളായ ജൂയി, ധനഞ്ജയ്, വീട്ടുജോലിക്കാരി സകൂബായ് എന്നിവരെ ഒരൊറ്റ രാത്രികൊണ്ട് ആ ക്രൂരന്മാർ ഇല്ലാതാക്കി. കൊലപാതകത്തിന് ശേഷം തെളിവ് നശിപ്പിക്കാനായി അവർ മൃതദേഹങ്ങളിൽ പെർഫ്യൂം സ്പ്രേ ചെയ്യുന്ന വിചിത്രമായ രീതിയും പിന്തുടർന്നു.
ഭീതിയുടെ നിഴലിലായ പൂനെ നഗരത്തിൽ സത്യം പുറത്തുവന്നത് അനിൽ ഗോഗ്ലെ എന്ന വിദ്യാർത്ഥിയുടെ കൊലപാതകത്തോടെയാണ്. അനിലിന്റെ മൃതദേഹം നദിയിൽ പൊങ്ങിയപ്പോൾ അതിൽ കെട്ടിയിരുന്ന നീല നൈലോൺ കയർ പോലീസിന് നിർണ്ണായക തെളിവായി. ചോദ്യം ചെയ്യലിനിടെ, തനിക്ക് പങ്കില്ലെന്ന് സ്ഥാപിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നതിനിടയിൽ ജക്കൽ അബദ്ധത്തിൽ പ്രകാശ് ഹെഗ്ഡെയുടെ പേര് പരാമർശിച്ചു. ആ ഒരു വാക്ക് പോലീസിനെ ഞെട്ടിച്ചു. തുടർന്ന് സുഭാഷ് ചന്ദ്രക് എന്ന മാപ്പുസാക്ഷിയിലൂടെ 14 മാസത്തിനിടയിൽ നടന്ന പത്തോളം കൊലപാതകങ്ങളുടെ ചുരുളഴിഞ്ഞു.
1978-ൽ ആരംഭിച്ച വിചാരണക്കൊടുവിൽ പൂനെ സെഷൻസ് കോടതി നാലുപേർക്കും വധശിക്ഷ വിധിച്ചു. “മനുഷ്യത്വത്തിന്റെ ഒരംശം പോലും കാണിക്കാത്ത ഇവർ യാതൊരു ദയയും അർഹിക്കുന്നില്ല” എന്നായിരുന്നു വിധി പ്രസ്താവിച്ചു കൊണ്ട് ജഡ്ജി വാമൻ നാരായണൻ പറഞ്ഞത്. ഹൈക്കോടതിയും സുപ്രീം കോടതിയും ശിക്ഷ ശരിവെച്ചതോടെ, 1983 നവംബർ 27-ന് ഏർവാഡ ജയിലിൽ വെച്ച് നാലുപേരെയും തൂക്കിലേറ്റി. ലഹരിക്കും പണത്തിനും വേണ്ടി സ്വന്തം ആത്മാവിനെ ചെകുത്താന് വിറ്റ ആ നാലു യുവാക്കളുടെ കഥ ഇന്നും പൂനെ നഗരത്തിന്റെ ഓർമ്മകളിൽ ഒരു വിങ്ങലായി അവശേഷിക്കുകയാണ്.
















