അന്വേഷണം വാർത്തകൾ ലഭിക്കാന് വാട്സാപ്പ് ചാനലില് ചേരൂ.പകൽവെളിച്ചത്തിൽ സുരക്ഷിതമെന്ന് തോന്നിയ നമ്മുടെ കൊച്ചു കേരളം, രാത്രിയുടെ യാമങ്ങളിൽ മരണത്തിന്റെ തണുപ്പിലേക്ക് വഴുതിവീണ ഒരു കാലമുണ്ടായിരുന്നു. എൺപതുകളുടെ പകുതിയിൽ പാലക്കാട്ടെയും തൃശ്ശൂരിലെയും ഇടവഴികളിൽ കാറ്റുപോലും ഭയന്ന് വീശിയിരുന്ന നാളുകൾ. ജനലഴികൾക്കിടയിലൂടെ പതുങ്ങിയെത്തുന്ന മരണത്തെ ഭയന്ന്, ഒരു കുടുംബം മുഴുവൻ ഉറക്കമില്ലാതെ പരസ്പരം കെട്ടിപ്പിടിച്ച് കഴിഞ്ഞുപോയ ആ രാത്രികൾ ഇന്നും മലബാറിലെ പഴമക്കാരുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു വിറയലായി അവശേഷിക്കുന്നുണ്ട്.
സാധാരണക്കാരനായ ഒരു മനുഷ്യന്റെ ഉള്ളിൽ ഇത്രമേൽ ഭീകരമായ ഒരു മൃഗത്തിന് എങ്ങനെ ഒളിച്ചിരിക്കാൻ കഴിയും? അതായിരുന്നു ‘റിപ്പർ’ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെട്ട ചന്ദ്രൻ കേരളത്തിന് മുന്നിൽ വെച്ച ചോദ്യം. അയാൾക്ക് കൊല്ലാൻ കാരണങ്ങൾ വേണ്ടായിരുന്നു. പകയോ പ്രതികാരമോ ആയിരുന്നില്ല ആ ഇരുമ്പുവടിയെ നയിച്ചിരുന്നത്; മറിച്ച്, അഗാധനിദ്രയിൽ കഴിയുന്ന നിഷ്കളങ്കരുടെ തലയോട്ടി തകർക്കുമ്പോൾ ലഭിക്കുന്ന ഒരുതരം വികൃതമായ ആവേശമായിരുന്നു. ഒരു വീടിന്റെ ഐശ്വര്യമായിരുന്ന അച്ഛനെയും അമ്മയെയും മക്കളെയും ഒരൊറ്റ രാത്രികൊണ്ട് ശവപ്പറമ്പാക്കി മാറ്റാൻ അയാൾക്ക് ഒരു ദാക്ഷിണ്യവുമുണ്ടായിരുന്നില്ല.
കേരള പോലീസിനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം അതൊരു നിഴൽ യുദ്ധമായിരുന്നു. തെളിവുകളില്ലാത്ത, സാക്ഷികളില്ലാത്ത ‘പെർഫെക്റ്റ് ക്രൈമുകൾ’. പോലീസിനെ വെല്ലുവിളിച്ചുകൊണ്ട് ഓരോ തവണയും അയാൾ അപ്രത്യക്ഷനായി. ജനങ്ങൾ വീടുകൾക്ക് ചുറ്റും കാവൽ നിന്നു, ജനലുകളിൽ ഇരുമ്പ് വലകൾ അടിച്ചുറപ്പിച്ചു. എങ്കിലും, ആ ഇരുൾരൂപം എവിടെനിന്നോ കടന്നുവന്നു. ഒടുവിൽ നിയമത്തിന്റെ കെണിയിൽ ആ ‘മനുഷ്യരൂപമുള്ള പിശാച്’ കുടുങ്ങിയപ്പോൾ കേരളം ഞെട്ടിപ്പോയി. കണ്ടാൽ പാവം എന്ന് തോന്നിക്കുന്ന ഒരു സാധാരണക്കാരൻ ഇത്രയും ക്രൂരമായ കൊലപാതക പരമ്പരകൾക്ക് പിന്നിലുണ്ടായിരുന്നു എന്ന് വിശ്വസിക്കാൻ ആർക്കും കഴിഞ്ഞില്ല.
വിചാരണക്കൊടുവിൽ തൂക്കുമരത്തിന്റെ തണുപ്പിലേക്ക് അയാൾ നടന്നുനീങ്ങിയപ്പോഴാണ് കേരളത്തിന്റെ രാത്രികൾക്ക് വീണ്ടും സമാധാനം ലഭിച്ചത്. എങ്കിലും, ഇന്നും പഴയ തലമുറയിലെ ആളുകൾ ഇരുട്ടിലേക്ക് നോക്കുമ്പോൾ അറിയാതെ ജനലഴികൾ ഒന്നുകൂടി പരിശോധിക്കാറുണ്ട്. ചന്ദ്രൻ പോയിട്ടുണ്ടാകാം, പക്ഷേ അയാൾ ബാക്കിവെച്ചുപോയ ആ ഭീതിയുടെ നിഴൽ ഇന്നും ചരിത്രത്തിന്റെ ഏടുകളിൽ മായാതെ കിടക്കുന്നു.
