അന്വേഷണം വാർത്തകൾ ലഭിക്കാന് വാട്സാപ്പ് ചാനലില് ചേരൂ.തന്സീല ലത്തീഫ്
മൈലാഞ്ചി പതിയെ അതിന്റെ പച്ചപ്പില് നിന്ന് കടുംചുവപ്പിലേക്ക് മാറിക്കൊണ്ടിരുന്നു. പതിവിലുമധികം മനോഹരമായ ചിത്രങ്ങള് അവളുടെ കൈകളെ അലങ്കരിച്ചിരുന്നു. പുതുതായി ഇട്ട മൈലാഞ്ചിയുടെ മണം മുറിയാകെ നിറഞ്ഞ് മനസ്സിനെ മത്തുപിടിപ്പിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പുറത്ത് മഴ തകര്ത്തു പെയ്യുകയായിരുന്നു. ആ മഴയുടെ ആരവത്തിനിടയിലും അവരുടെ മുറിക്കുള്ളില് നിശ്ശബ്ദമായ പ്രണയമായിരുന്നു. ഒരുമിച്ച് ചെലവഴിച്ച ദിവസങ്ങള്, ചിരികള്, പിണക്കങ്ങള്, ഇണക്കങ്ങള്, ഒടുവില് വാക്കുകള്ക്കതീതമായ സ്നേഹം… എല്ലാം ആ രാത്രിയെ കൂടുതല് മനോഹരമാക്കി.
അവളുടെ നെറ്റിയില് ഒരുമ്മ ചാര്ത്തി അവന് മൃദുവായി പറഞ്ഞു.
‘ഞാന് പോയിട്ട് വരാം… അധികം വൈകില്ല.’
ആ വാക്കുകള് കേട്ടപ്പോള് അവളുടെ ഹൃദയം ഒന്ന് പിടഞ്ഞു.
യാത്രയ്ക്കുള്ള ബാഗ് തയ്യാറായിരുന്നു. നാട്ടിലെ പല സ്ഥലങ്ങളില് നിന്ന് വാങ്ങിയ കായവറുത്തതും അച്ചാറുകളും പലഹാരങ്ങളും ബന്ധുക്കള് സ്നേഹത്തോടെ കെട്ടിപ്പൊതിഞ്ഞ് കൈമാറിയിരുന്നു. ഓരോ പൊതിയിലും ഒരു വീടിന്റെ സ്നേഹവും ഓരോ സാധനത്തിലും ഒരു നാട്ടിന്റെ മണവും ഉണ്ടായിരുന്നു.
വീട്ടുവാതില് കടന്ന് കാറിലേക്ക് നടക്കുമ്പോള് അവന് പലവട്ടം തിരിഞ്ഞുനോക്കി. അവള് ഓരോ തവണയും ചിരിക്കാന് ശ്രമിച്ചു. പക്ഷേ കണ്ണുകള് അവളെ ചതിച്ചു. കാറില് കയറുന്നതിന് മുമ്പ് ഒരിക്കല് കൂടി അവളെ ചേര്ത്ത് പിടിച്ചു.
‘കരയണ്ട… എല്ലാ ദിവസവും വിളിക്കും.’
അവള് തലയാട്ടി. പക്ഷേ വാക്കുകള് പുറത്തുവന്നില്ല.
കാര് പതിയെ നീങ്ങിത്തുടങ്ങി. പിന്നിലെ ഗ്ലാസിലൂടെ കൈവീശിക്കൊണ്ടിരുന്ന അവന്റെ രൂപം ചെറുതായി… ചെറുതായി… ഒടുവില് കണ്ണില് നിന്ന് മറഞ്ഞു.
വീട്ടിലേക്കു തിരിച്ചു കയറിയപ്പോള് അവള് നേരെ അവരുടെ മുറിയിലേക്കായിരുന്നു നടന്നത്. ഏതാനും മണിക്കൂറുകള്ക്ക് മുമ്പ് പ്രണയത്തിന്റെ ചൂട് നിറഞ്ഞിരുന്ന ആ മുറി ഇപ്പോള് നിശ്ശബ്ദതകൊണ്ട് വീര്പ്പുമുട്ടുകയായിരുന്നു.
അവള് കിടക്കയില് ഇരുന്നു. തലയിണയില് അവന്റെ മണമായിരുന്നു. ആ ഷര്ട്ട് നെഞ്ചോട് ചേര്ത്ത് പിടിച്ച നിമിഷം ഇതുവരെ പിടിച്ചുവച്ചിരുന്ന കണ്ണുനീര് അണക്കെട്ട് പൊട്ടിയതുപോലെ ഒഴുകി.
ആ ദിവസത്തോടെ അവള് ഒരു പ്രവാസിയുടെ ഭാര്യയായി.
പ്രവാസിയുടെ ഭാര്യ…
ആ പേരിന് പിന്നില് ലോകം കാണാത്ത എത്രയോ ത്യാഗങ്ങളുണ്ട്.
ഓരോ ആഘോഷവും വീഡിയോ കോളിലൂടെ കാണുന്നവര്…
ഓരോ പിറന്നാളിലും ‘അടുത്ത വര്ഷം ഒന്നിച്ച് ആഘോഷിക്കാം’ എന്ന് പറഞ്ഞ് മനസ്സിനെ ആശ്വസിപ്പിക്കുന്നവര്…
വീട്ടില് എല്ലാവരും ഉറങ്ങിയ ശേഷം ഭര്ത്താവിന്റെ ‘Last Seen’ നോക്കി കാത്തിരിക്കുന്നവര്…
‘ഓണ്ലൈനില് വന്നോ?’ എന്ന പ്രതീക്ഷയില് ഫോണ് നെഞ്ചോട് ചേര്ത്ത് ഉറങ്ങുന്നവര്…
അവളും അങ്ങനെയായിരുന്നു.
അവന് അയച്ച ഓരോ സന്ദേശവും വീണ്ടും വീണ്ടും വായിച്ചു.
ഒരുമിച്ചെടുത്ത ചിത്രങ്ങള് നോക്കി ചിരിച്ചു.
ചില രാത്രികളില് അവന്റെ പഴയ വോയ്സ് മെസേജുകള് കേട്ട് ഉറങ്ങി.
കാരണം അവളുടെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ സമ്പത്ത് പണമായിരുന്നില്ല… അവനായിരുന്നു.
അവിടെയോ…
ചുട്ടുപൊള്ളുന്ന മരുഭൂമിയിലെ ചൂടില് അവന് അധ്വാനിക്കുകയായിരുന്നു.
വിയര്പ്പിന്റെ ഓരോ തുള്ളിയും സ്വന്തം സ്വപ്നങ്ങള്ക്കുവേണ്ടിയായിരുന്നില്ല.
അവളുടെ ചിരിക്ക് വേണ്ടി…
മാതാപിതാക്കളുടെ സമാധാനത്തിന് വേണ്ടി…
മക്കളുടെ നല്ല വിദ്യാഭ്യാസത്തിന് വേണ്ടി…
ഒരു സുരക്ഷിതമായ നാളേക്കുവേണ്ടി…
പലപ്പോഴും സ്വന്തം ആഗ്രഹങ്ങള് പോലും അവന് മാറ്റിവെച്ചു.
നല്ല വസ്ത്രങ്ങള് വാങ്ങാതെ വീട്ടിലേക്ക് പണം അയച്ചു.
രുചികരമായ ഭക്ഷണം കഴിക്കാനുള്ള മോഹം അടക്കി.
ക്ഷീണം മറച്ച് വീഡിയോ കോളില് ചിരിച്ചു.
കാരണം അവന് അറിയാമായിരുന്നു…
‘എന്റെ ചിരിയാണ് അവള്ക്ക് ധൈര്യം.’
വര്ഷങ്ങള് കടന്നുപോയി.
അവന്റെ കഠിനാധ്വാനത്തില് ഒരു വലിയ വീട് പണിതുയര്ന്നു.
മക്കള് വളര്ന്നു.
കുടുംബം സന്തോഷത്തോടെ ജീവിച്ചു.
പക്ഷേ ആ വീട്ടിലെ ഓരോ ചുവരിലും അവരുടെ വേര്പിരിയലിന്റെ നിശ്ശബ്ദ കണ്ണുനീര് ഉണങ്ങിക്കിടന്നിരുന്നു.
ജീവിതത്തിന്റെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ യൗവനം അവര് ഒന്നിച്ച് ജീവിച്ചില്ല.
ഒരാള് മരുഭൂമിയിലെ മണലിലും…
മറ്റേയാള് വീടിന്റെ നിശ്ശബ്ദതയിലും…
സ്നേഹം കാത്തുസൂക്ഷിച്ചു.
ഒടുവില് വര്ഷങ്ങള്ക്കുശേഷം നാട്ടിലേക്ക് മടങ്ങിയെത്തുമ്പോള് അവന്റെ തലമുടി നരച്ചിരുന്നു.
കൈകളില് മരുന്നുകളുടെ കവറുകള്.
ഷുഗറും പ്രഷറും ജീവിതത്തിന്റെ കൂട്ടുകാരായി.
അവള്ക്കും പ്രായം മുഖത്ത് എഴുതപ്പെട്ടിരുന്നു.
എന്നാല് ഇന്നും അവന് അവളുടെ കൈകളില് മൈലാഞ്ചി കാണുമ്പോള് പഴയത് പോലെ തന്നെ ചോദിക്കും.
‘ഇന്നും എന്റെ പേര് ഒളിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടോ നിന്റെ മൈലാഞ്ചിയില്?’
അവള് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് കൈ നീട്ടിക്കാണിക്കും.
കാരണം മൈലാഞ്ചിയുടെ നിറം മാഞ്ഞുപോകാം…
പക്ഷേ സ്നേഹത്തിന്റെ നിറം ഒരിക്കലും മങ്ങില്ല.
പ്രവാസം പണം സമ്പാദിക്കുന്ന ഒരു യാത്ര മാത്രമല്ല.
അത് ഒരച്ഛന്റെ ഉത്തരവാദിത്തമാണ്…
ഒരു മകന്റെ കടമയാണ്…
ഒരു ഭര്ത്താവിന്റെ സ്നേഹമാണ്…
അതിലും മേലെ, ഒരു ഭാര്യയുടെ കാത്തിരിപ്പാണ്.
ഒരുമിച്ച് ജീവിക്കാന് ആഗ്രഹിച്ച രണ്ട് ഹൃദയങ്ങള്…
കുടുംബത്തിന്റെ സന്തോഷത്തിനായി കിലോമീറ്ററുകളുടെ അകലം സ്വീകരിച്ച പ്രണയമാണ് പ്രവാസം.
ലോകം ഒരു പ്രവാസിയുടെ സമ്പാദ്യം മാത്രം കാണും… പക്ഷേ അവന്റെ ഭാര്യ മാത്രം അറിയും, ആ സമ്പാദ്യത്തിന്റെ വില എത്ര രാത്രികളുടെ ഏകാന്തതയും, എത്ര കണ്ണുനീരും, എത്ര പറയാതെ വിഴുങ്ങിയ പ്രണയവുമാണെന്ന്.
അവസാനം അവര്ക്കിടയില് ശേഷിച്ചത് ഒരേയൊരു സത്യം മാത്രമായിരുന്നു…
‘സ്നേഹം ഒരുമിച്ച് കഴിയുന്നതില് മാത്രമല്ല… ആയിരം കിലോമീറ്റര് അകലെയിരുന്നാലും പരസ്പരം ഹൃദയത്തില് ജീവിക്കുന്നതിലാണ്.’
