അന്വേഷണം വാർത്തകൾ ലഭിക്കാന് വാട്സാപ്പ് ചാനലില് ചേരൂ.മനുഷ്യാവകാശങ്ങൾ, ആ മാനദണ്ഡങ്ങളും ധാർമ്മിക തത്ത്വങ്ങളും നിയന്ത്രിക്കുന്നതും അവനവനോടും മറ്റ് മനുഷ്യരോടുമുള്ള മാനുഷിക പെരുമാറ്റവും പരിസ്ഥിതിയുമായുള്ള ആശയവിനിമയവും അന്താരാഷ്ട്ര നിയമങ്ങളാൽ സാധൂകരിക്കപ്പെടുകയും ഐക്യരാഷ്ട്രസഭ അംഗീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതാണ്.
ഈ അവകാശങ്ങൾ ലംഘിക്കപ്പെടുകയും ചൂഷണം ചെയ്യുകയും ചെയ്ത ശീതയുദ്ധങ്ങൾക്ക് നമ്മുടെ ചരിത്രം സാക്ഷ്യം വഹിച്ചിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ ഔദാര്യത്തിൻ്റെയും സഹാനുഭൂതിയുടെയും സത്യത്തിൻ്റെയും അനുകമ്പയുടെയും പ്രവൃത്തികൾ നമ്മുടെ ചലനാത്മകവും കടന്നുപോകുന്നതുമായ ചരിത്രത്തിൽ വഴിയൊരുക്കുന്നതായി തോന്നുന്നു.
കാലചക്രത്തിൽ സത്യം വിജയിക്കുന്നത് നമ്മൾ കണ്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിലും മനുഷ്യാവകാശങ്ങൾ സമാധാനത്തിലാണെന്നും അത് ഭീഷണിപ്പെടുത്തുന്നില്ലെന്നും അത് ദുർബലമല്ലെന്നും ലോകം പ്രഖ്യാപിക്കുന്നത് തെറ്റാണ്. സമീപകാല ചരിത്രത്തിലെ ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും മോശമായ മനുഷ്യാവകാശ പ്രതിസന്ധി രേഖപ്പെടുത്തിയ അഞ്ച് അപ്രതീക്ഷിത കഥകളാണ് ഇന്ന് ഞങ്ങൾ നിങ്ങൾക്ക് മുന്നിൽ കൊണ്ടുവരുന്നത്.
ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് ഭരണകൂടവും ആധികാരിക ഭരണവുമാണ് ഉത്തര കൊറിയയിൽ. മനുഷ്യാവകാശങ്ങളുടെയും സ്വാതന്ത്ര്യത്തിൻ്റെയും കാര്യത്തിൽ ഉത്തരകൊറിയയിലെ സ്വേച്ഛാധിപത്യം രാജ്യത്തെ പ്രാകൃതമാക്കുന്നു. പ്രമുഖ സാമ്പത്തിക വിദഗ്ധരുടെ അഭിപ്രായത്തിൽ, രാജ്യത്തിൻ്റെ ദരിദ്ര സംസ്ഥാനം മനുഷ്യാവകാശങ്ങളുടെ ഘടനയിലും കിം സ്വേച്ഛാധിപതികളുടെ ക്രൂരതയിലും ഭാഗികമാണ്.
“തെരുവുകളിൽ നിരാശരായ നിരവധി ആളുകൾ സഹായത്തിനായി നിലവിളിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു, നിങ്ങളുടെ ഹൃദയം അടച്ചുപൂട്ടണം അല്ലെങ്കിൽ വേദന വളരെ വലുതായിരിക്കും. കുറച്ച് സമയത്തിന് ശേഷം നിങ്ങൾ ഇനി കാര്യമാക്കേണ്ടതില്ല, അതാണ് നരകം,” ഉത്തരകൊറിയൻ കൂറുമാറ്റക്കാരനും മനുഷ്യാവകാശ പ്രവർത്തകനുമായ യോൺമി പാർക്ക് പറഞ്ഞു.
1950-ൽ അവസാനിച്ച കൊറിയൻ യുദ്ധത്തിൽ കലാശിച്ച കൊറിയയുടെ വിഭജനം ഉത്തര കൊറിയയ്ക്കും ദക്ഷിണ കൊറിയയ്ക്കും കാരണമായി. പിന്നീട് അത് അഭിവൃദ്ധി പ്രാപിച്ച ജനാധിപത്യ രാജ്യമായിരുന്നു. അങ്ങനെയെങ്കിൽ ഉത്തരകൊറിയയെ സന്യാസി രാജ്യവും ഭൂമിയിലെ നരകവും എന്ന് വിളിക്കുന്നത് എന്തിനാണ്?
സാമ്പത്തികശാസ്ത്രത്തിൻ്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ വിശദീകരിക്കുമ്പോൾ, കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് രാജ്യം ജനങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാന ആവശ്യങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ചു. ഒരു ആധികാരിക ഭരണം നടത്തുമ്പോൾ, പ്രകൃതി വിഭവങ്ങൾ മുതൽ സ്വകാര്യ സ്വത്ത് വരെ എല്ലാം സംസ്ഥാനത്തിൻ്റെ ഉടമസ്ഥതയിലാണ്.
ഈ സാമ്പത്തിക മാതൃക നടപ്പിലാക്കിയതിന് ശേഷം ആളുകളെ സ്വയം ആശ്രയിക്കാൻ ആവശ്യപ്പെടുന്ന ജൂഷെ പ്രത്യയശാസ്ത്രം നടപ്പിലാക്കി. ഈ സ്വേച്ഛാധിപത്യ ഭരണകൂടം ഭരണകൂടത്തിൻ്റെ പ്രവർത്തനത്തെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്നവരെ നയിക്കുന്ന ഏതെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള അറിവും വിദ്യാഭ്യാസവും നിരോധിക്കുന്നു.
ഇത് വിദേശ മാധ്യമങ്ങളെ വെട്ടിച്ചുരുക്കി, തങ്ങളുടെ ചിന്തകൾ പരമോന്നത നേതാവായ മനുഷ്യന് കേൾക്കാൻ കഴിയുമെന്ന് വിശ്വസിക്കുന്ന ആളുകളുടെ മസ്തിഷ്ക പ്രക്ഷാളനമാണ് ഇത് ചെയ്യുന്നത്. ദക്ഷിണ കൊറിയൻ, ഹോളിവുഡ് സിനിമകൾ കാണുന്നതുപോലുള്ള കുറ്റകൃത്യങ്ങൾക്ക് ജയിൽ ക്യാമ്പുകളിൽ വധശിക്ഷ നടക്കുമ്പോഴാണ് അവകാശങ്ങൾ പ്രാബല്യത്തിൽ വരുന്നത്.
ആളുകൾ വളരെ ദരിദ്രരാണ്, കരിഞ്ചന്തകൾ തഴച്ചുവളരുന്നു. കള്ളക്കടത്തും കച്ചവടവും നിയമവിരുദ്ധമാണ്, ആരെങ്കിലും പിടിക്കപ്പെട്ടാൽ അവരെ വധിക്കുകയോ പുനർവിദ്യാഭ്യാസത്തിലേക്കും രാഷ്ട്രീയ ക്യാമ്പുകളിലേക്കും അയയ്ക്കുകയോ ചെയ്യുന്നു.
അവിടെ സാധാരണക്കാരെ പീഡിപ്പിക്കുകയും പട്ടിണിക്കിടുകയും ചെയ്യുന്നു. ഒരു ഉത്തരകൊറിയൻ കൂറുമാറ്റക്കാരൻ പലായനം ചെയ്യുന്നതിനിടയിൽ പിടിക്കപ്പെടുകയോ ചൈനയിൽ അഭയാർഥി പദവിയിൽ പിടിക്കപ്പെടുകയോ ചെയ്താൽ, അവരുടെ കുടുംബത്തിലെ മൂന്ന് തലമുറകൾ വരെ വധിക്കപ്പെടും.
മനുഷ്യാവകാശങ്ങളുടെയും ജീവിതത്തിൻ്റെയും അവസ്ഥ എത്രത്തോളം വിനാശകരമാണ് എന്നതിൻ്റെ ചില ഉദാഹരണങ്ങൾ മാത്രമാണിത്. ഉത്തരകൊറിയയിൽ ജീവിക്കുകയും ശ്വസിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതുപോലെ ഹെർമിറ്റ് രാജ്യത്തിൻ്റെ ഭീകരത യഥാർത്ഥമാണ്.
യെമനിലെ മാനുഷിക പ്രതിസന്ധി
അറേബ്യൻ ഉപദ്വീപിൻ്റെ തെക്കേ അറ്റത്തുള്ള ഒരു മരുഭൂമി രാജ്യയായ യെമൻ, സൗദി അറേബ്യയുമായി അതിർത്തി പങ്കിടുന്നു. ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും ക്രൂരമായ ആഭ്യന്തരയുദ്ധത്തിനാണ് യെമൻ ഇപ്പോൾ സാക്ഷ്യം വഹിക്കുന്നത്. ഇറാൻ്റെ പിന്തുണയുള്ള വിമതരായ ഹൂത്തികൾ സൗദി അറേബ്യയുടെ പിന്തുണയുള്ള സർക്കാരിനെതിരെ പോരാടുകയാണ്.
യുകെ, യുഎസ്എ, യുഎഇ തുടങ്ങിയ രാജ്യങ്ങളുടെ സഖ്യത്തിൻ്റെ പിന്തുണയോടെ രണ്ടാമത്തേത് 2015 മുതൽ യെമനിൽ ബോംബാക്രമണം നടത്തി. അതിൻ്റെ സുപ്രധാന അടിസ്ഥാന സൗകര്യങ്ങൾ നശിപ്പിച്ചു. യെമനിലെ സുരക്ഷാ സേന പീഡനത്തിനും മനുഷ്യത്വരഹിതമായ പെരുമാറ്റത്തിനും നിയമവിരുദ്ധമായ വധശിക്ഷകൾക്കുപോലും ഉത്തരവാദികളാണ്.
രാജ്യത്തെ ദാരിദ്ര്യത്തിൻ്റെയും പട്ടിണിയുടെയും ഒരു വലിയ തരംഗമാണ് ബാധിച്ചിരിക്കുന്നത്. അതിൻ്റെ ഫലമായി രോഗങ്ങളും പോഷകാഹാരക്കുറവും വ്യാപിക്കുന്നത് സ്ത്രീകളെയും കുട്ടികളെയും ഏറ്റവും കൂടുതൽ ബാധിക്കുന്നു. യെമൻ ഭരണഘടന എല്ലാ യെമൻ പൗരന്മാർക്കും തുല്യ അവകാശങ്ങൾ അനുശാസിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, സ്ത്രീകൾ ഇപ്പോഴും വിവിധ നിയന്ത്രണങ്ങൾ നേരിടുകയും ദ്വിതീയ പദവിയുമായി പോരാടുകയും ചെയ്യുന്നു. യുണിസെഫ് പറയുന്നതനുസരിച്ച് 48.4% യെമൻ പെൺകുട്ടികൾ 18 വയസ്സിന് മുമ്പ് വിവാഹിതരായിരുന്നു.
ഇത് ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും മോശമായ ശൈശവ വിവാഹങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്. യെമനിലെ എല്ലാ കക്ഷികൾക്കും ആഭ്യന്തര സംഘട്ടനങ്ങളുണ്ട്. ഇത് അന്താരാഷ്ട്ര നിയമ ലംഘനങ്ങൾക്ക് കാരണമാകുന്നു. ഇത് മനുഷ്യാവകാശങ്ങളുടെ സ്ഥാനം അങ്ങേയറ്റം ചഞ്ചലമാക്കുന്നു. ആഗോള സമ്പദ്വ്യവസ്ഥയെ ബാധിച്ചതിനാൽ കോവിഡ് -19 പാൻഡെമിക്കിൻ്റെ പൊട്ടിത്തെറി സ്ഥിതി കൂടുതൽ വഷളാക്കി. വിദേശ സഹായത്തെ ആശ്രയിക്കുന്ന യെമൻ, ഇതിനകം തന്നെ ശോഷിച്ച മേഖലയായിരുന്ന ആരോഗ്യ സംരക്ഷണത്തിൻ്റെ കാര്യത്തിൽ തകർച്ചയിലാണ്.
അത്തരം കർശനവും ദുർബലവുമായ സമയങ്ങളിൽ ഏതെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള രാഷ്ട്രീയ കുറ്റകൃത്യങ്ങൾക്ക് കനത്ത ശിക്ഷ നൽകുകയും വധശിക്ഷകൾ പോലും നടപ്പിലാക്കുകയും ചെയ്തു. യെമനിലെ പ്രധാന ജലസ്രോതസ്സ് ഭൂഗർഭജലമായിരുന്നു. അതിൻ്റെ അളവ് കുറഞ്ഞു. കൃഷി, വൈദ്യുതി ഉൽപാദനം മുതലായവയ്ക്കുള്ള അടിസ്ഥാന വിഭവങ്ങൾ പൗരന്മാർക്ക് ഇല്ലാതെയാക്കി.
ഈ നിരക്കിൽ യെമനികൾ അടിസ്ഥാന വിദ്യാഭ്യാസത്തെ ഒരു ആഡംബരമായി കണക്കാക്കുന്നു. ജനസംഖ്യയുടെ 80% നിരക്ഷരരാണ്. ഹൂത്തി സേന കൃത്യതയില്ലാത്ത ആയുധങ്ങൾ അശ്രദ്ധമായി ഉപയോഗിക്കുന്നു. അനുമതിയില്ലാതെ കുഴിബോംബുകൾ സ്ഥാപിക്കുന്നു.
ഇത് മിക്കവാറും എല്ലാ ദിവസവും മരണങ്ങൾക്ക് കാരണമാകുന്നു. അഭിപ്രായസ്വാതന്ത്ര്യം ഒരു അവകാശമല്ല, മറിച്ച് ഒരു അവകാശം ഒരു പൗരന് നൽകുന്നതിൻ്റെ നേർവിപരീതമാണ്. മാധ്യമങ്ങൾ മുഖേനയുള്ള ഏതൊരു സ്വതന്ത്ര ആശയവും വീക്ഷണ വിനിമയവും വധശിക്ഷയിലേക്ക് നയിച്ചേക്കാം. ഇത് 2020-ൽ നാല് പത്രപ്രവർത്തകർക്ക് സംഭവിച്ചു.
സിറിയൻ അഭയാർത്ഥി പ്രതിസന്ധി
2011 മുതൽ കഴിഞ്ഞ 11 വർഷമായി തുടരുന്ന സിറിയൻ ആഭ്യന്തരയുദ്ധം പൊട്ടിപ്പുറപ്പെടുന്നത് ആഗോള രാഷ്ട്രീയത്തിന് മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയാത്ത മാനുഷിക പ്രതിസന്ധിയാണ്. യുദ്ധത്തിന് മുമ്പ് ഉയർന്ന തൊഴിലില്ലായ്മ നിരക്കിലേക്ക് നയിച്ച അടിച്ചമർത്തൽ ഭരണാധികാരികളുടെ പ്രവർത്തനത്തിനെതിരെ ജനകീയ പ്രതിഷേധം ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഹഫീസിൻ്റെ പതനത്തിനുശേഷം, വിപ്ലവകാരികളും പൗരന്മാരും ബഷാർ അൽ അസദിൻ്റെ പ്രസിഡണ്ടായതിൽ അതൃപ്തരായിരുന്നു. അസദിൻ്റെ രാജി ആവശ്യപ്പെട്ടുള്ള പ്രതിഷേധങ്ങൾ രാജ്യവ്യാപകമായി പൊട്ടിപ്പുറപ്പെട്ടു. ഇത് ഭരണകൂടത്തെ ആദ്യം പ്രതിരോധിക്കാൻ ആയുധമെടുക്കുന്നതിലേക്ക് നയിച്ചു.
പിന്നീട് പ്രസിഡന്റ് വിദേശ പിന്തുണയുള്ള ഭീകരതയാണെന്ന് അവകാശപ്പെടുന്ന സുരക്ഷാ സേനയെ ഇല്ലാതാക്കാൻ ഇത് കാരണമായി. അക്രമം നൂറുകണക്കിന് വിമത ഗ്രൂപ്പുകളെ തിരിച്ചടിക്കാൻ ഇടയാക്കി. ഇത് ഒരു ആഭ്യന്തര യുദ്ധത്തിലേക്ക് നീങ്ങി. അതിനുശേഷം 380,000 ആളുകൾക്ക് ജീവൻ നഷ്ടപ്പെട്ടു.
കുട്ടികൾ ഉൾപ്പെടെയുള്ള നിയമവിരുദ്ധമായ കൊലപാതകങ്ങൾ, സിവിലിയൻമാർ, ആശുപത്രി രോഗികൾ എന്നിവർക്ക് ചികിത്സ നൽകാനാവാതെ പീഡിപ്പിക്കൽ, വിമത ഗ്രൂപ്പുകൾക്കും രാഷ്ട്രീയ കുറ്റകൃത്യങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവർക്കും കൂട്ട ശിക്ഷയും ഏർപ്പെടുത്തി.
സ്വകാര്യ സ്വത്ത് കൊള്ളയടിക്കാൻ സ്വേച്ഛാധിപത്യ ശക്തിയെ വിളിച്ചിരിക്കുന്നു. വ്യവസ്ഥാപിതമായ നാശത്തോടൊപ്പം വിഭവങ്ങളും. നിർബന്ധിത തിരോധാനങ്ങൾക്കും തട്ടിക്കൊണ്ടുപോകലുകൾക്കുമൊപ്പം സ്വേച്ഛാപരമായ അറസ്റ്റ് വൻതോതിൽ നടക്കുന്നു. തട്ടിക്കൊണ്ടുപോകപ്പെടുന്ന സ്ത്രീകളെയും കുട്ടികളെയും ഒന്നുകിൽ ലൈംഗികമായി പീഡിപ്പിക്കുകയോ കടത്തുകയോ നിർബന്ധിത ജോലിക്ക് വിൽക്കുകയോ ചെയ്യുന്നു.
കോവിഡ് -19 പാൻഡെമിക് സമയത്ത് സിറിയൻ അഭയാർത്ഥികൾ അവരുടെ ഏറ്റവും മോശമായ ജീവിതം അവരുടെ കൺമുന്നിൽ വെച്ചിരിക്കുന്നത് കണ്ടു. സാമ്പത്തിക തകർച്ച കാരണം അവർക്ക് അഭയാർത്ഥി പദവി നൽകാൻ വിസമ്മതിക്കുന്ന രാജ്യങ്ങൾ മാത്രമല്ല. സിറിയൻ സിവിലിയൻമാരെ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന രാജ്യങ്ങളും ഇപ്പോൾ അവരോട് അസഹിഷ്ണുതയിലാണ്.
ചൈനയിലെ പുനർ വിദ്യാഭ്യാസ ക്യാമ്പുകൾ
കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാർട്ടി ഓഫ് ചൈന ഭരിക്കുന്ന ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും സമ്പന്നമായ സമ്പദ്വ്യവസ്ഥകളിലൊന്നാണ് ചൈന. ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും ജനസാന്ദ്രതയുള്ള രാജ്യം ഭരിക്കുന്നത് ഏകകക്ഷി സംവിധാനമാണ്. എന്നിരുന്നാലും, രാജ്യത്തെ ന്യൂനപക്ഷങ്ങളോടുള്ള മോശമായ പെരുമാറ്റമാണ് മനുഷ്യാവകാശ പ്രവർത്തകരുടെയും അന്താരാഷ്ട്ര നിയമങ്ങളുടെയും ശ്രദ്ധ ആകർഷിക്കുന്നത്.
ബലാത്സംഗം, പീഡനം, ആക്രമണം, വധശിക്ഷ തുടങ്ങിയ മനുഷ്യാവകാശ ലംഘനങ്ങൾ ആരോപിച്ചാണ് സിൻജിയാങ് ക്യാമ്പുകൾ വിമർശിക്കപ്പെടുന്നത്. ഈ ക്യാമ്പുകളിൽ നടന്ന ഉയ്ഗ്രൂർ വംശഹത്യയാണ് രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്ന വംശഹത്യകളിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ടത്.
ഈ ക്യാമ്പുകളിൽ ഭൂരിഭാഗവും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ഒരു തുർക്കിക് ന്യൂനപക്ഷമാണ് ഉയ്ഗൂർ. ഈ ന്യൂനപക്ഷത്തിൻ്റെ വിശ്വാസങ്ങളും വംശീയ ഘടനയിലേക്കുള്ള അവരുടെ ചെറിയ സംഭാവനയും കാരണം, സ്വയം വിദ്യാഭ്യാസം നേടുന്നതിനായി അവരെ ഈ ക്യാമ്പുകളിലേക്ക് അയയ്ക്കുന്നു. അവിടെ ക്യാമ്പ് അധികാരികൾ മതവിശ്വാസങ്ങളെ വാർത്തെടുക്കാൻ മനുഷ്യത്വരഹിതമായ പീഡന രീതികൾ ഉപയോഗിക്കുന്നു.
സ്വന്തം വിശ്വാസം അനുഷ്ഠിക്കാനുള്ള അവകാശമായ പ്രധാന അവകാശങ്ങളിലൊന്നാണ് ഇത് ലംഘിക്കുന്നത്. “നിങ്ങളുടെ മകൾ തീവ്രവാദിയാണ്, ഓഫീസർമാരിൽ ഒരാൾ ഫോണിൽ ആക്രോശിച്ചു,” പുനർ വിദ്യാഭ്യാസ ക്യാമ്പിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെട്ടവരിൽ ഒരാളായ ഗുൽബഹർ ഹൈതിവാജി വെളിപ്പെടുത്തി.
അതിജീവിച്ചവർക്ക് അഭയാർത്ഥി പദവി നൽകിയാൽ, അവർക്ക് അവരുടെ വേരുകളിലേക്ക് മടങ്ങാൻ ഒരിക്കലും സാധ്യമല്ല. തങ്ങളുടെ ആത്മാവ് മരിച്ചുവെന്ന് ഉയ്ഗൂർ ന്യൂനപക്ഷങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്ന ഒരു പരിധിവരെയാണ് ചൈനീസ് അടിച്ചമർത്തൽ. ഈ ക്യാമ്പുകളിലെ സ്ത്രീകൾ ബലാത്സംഗം ചെയ്യപ്പെടുകയും ലൈംഗികമായി ആക്രമിക്കപ്പെടുകയും പീഡിപ്പിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു.
കൂടാതെ മാസ്കുകളോ അടിസ്ഥാന കോവിഡ് പരിരക്ഷയോ നൽകിയിട്ടില്ലാത്തതിനാൽ, ചൈനീസ് ഉദ്യോഗസ്ഥർക്കും ജയിൽ ഗാർഡുകൾക്കും പോലും ഈ സൗകര്യങ്ങളിലേക്ക് പ്രവേശനമില്ലാത്തതിനാൽ കോവിഡ് -19 സാഹചര്യം കാമോകളെ കൂടുതൽ വഷളാക്കി.
നടന്ന മറ്റൊരു ഭീകരത, നിർബന്ധിത വന്ധ്യംകരണമാണ്. അവിടെ സ്ത്രീകളുടെ സമ്മതമില്ലാതെ വന്ധ്യതയ്ക്ക് ഇരകളാക്കി. സൂര്യപ്രകാശം പകൽ സമയത്തെ എങ്ങനെ നിയന്ത്രിക്കുന്നു എന്നതു പോലെ ഏകകക്ഷി സമ്പ്രദായം അതിൻ്റെ മാധ്യമങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കുന്നതിനാൽ, ഇവ പട്ടികപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത് ഒരുപിടി ഭീകരത മാത്രമാണെന്ന് അതിജീവിച്ചവർ ഇപ്പോഴും പറയുന്നു.
ബോക്കോ ഹറാം നൈജീരിയൻ അടിച്ചമർത്തൽ
ബൊക്കോ ഹറാമും സൈന്യവും തമ്മിലുള്ള സംഘർഷത്തിൽ നൈജീരിയൻ കുട്ടികളാണ് ആദ്യ ഇരകളാകുന്നത്. അന്താരാഷ്ട്ര മനുഷ്യാവകാശങ്ങൾ ലംഘിച്ച് പാർട്ടിയുടെ ഇരുപക്ഷവും നിരവധി കുറ്റകൃത്യങ്ങൾ ചെയ്യുന്നു. ഇത് വിനാശകരവും ദീർഘകാലവുമായ പ്രത്യാഘാതങ്ങളിലേക്ക് നയിക്കുന്നു.
ആൺകുട്ടികളെ സൈനിക സേനയിൽ ചേരാൻ നിർബന്ധിച്ച് ബോക്കോ ഹറാം കുട്ടികളെ തട്ടിക്കൊണ്ടുപോകുന്നതും പെൺകുട്ടികൾ ലൈംഗികാതിക്രമത്തിന് ഇരകളാകുന്നതും ഉൾപ്പെടുന്നു. വിവാഹിതരാകുന്നതിനാൽ രാജ്യത്ത് ശിശുഭാര്യമാരുടെ എണ്ണം വർദ്ധിക്കുന്നു.
സ്വന്തം നിയമങ്ങൾ നടപ്പാക്കാനും രാജ്യത്തെ ഇസ്ലാമിക രാഷ്ട്രമാക്കി മാറ്റാനും ശ്രമിക്കുന്ന സംഘടനയാണ് ബോക്കോ ഹറാം. 276 സ്കൂൾ വിദ്യാർത്ഥിനികളെ ബൊക്കോ ഹറാം തട്ടിക്കൊണ്ടുപോയപ്പോൾ ചിബോക്ക് പെൺകുട്ടികളുടെ ഒരു ദാരുണമായ കേസ് നടന്നു. അതിൽ 112 പേരെ ഇപ്പോഴും കാണാതായിട്ടുണ്ട്.
ബൊക്കോ ഹറാം ആളുകളെ തടങ്കൽ കേന്ദ്രങ്ങളിൽ പാർപ്പിക്കുന്നു. അവിടെ അവർ മനുഷ്യത്വരഹിതമായ രീതിയിൽ മർദിക്കപ്പെടുന്നു. ബലാത്സംഗം, മറ്റ് പരാമർശിക്കാത്ത പ്രവർത്തനങ്ങൾ എന്നിവയിൽ പീഡിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. നിയമവിരുദ്ധവും ഏകപക്ഷീയവുമായ കൊലപാതകങ്ങൾ സർക്കാരും സംസ്ഥാന അഭിനേതാക്കളും നടത്തുന്നു. ബോക്കോ ഹറാമിന് കീഴിലുള്ള തീവ്രവാദ ഗ്രൂപ്പുകൾ സാധാരണക്കാരെ തരംതാഴ്ത്തുന്ന പെരുമാറ്റം ബഹുജന തലങ്ങളിൽ പ്രയോഗിച്ചു. എണ്ണിയാലൊടുങ്ങാത്ത എണ്ണം ആളുകൾ ആന്തരികമായി കുടിയൊഴിപ്പിക്കപ്പെട്ടു.
പ്രത്യേകിച്ച് കുട്ടികളും പ്രായപൂർത്തിയാകാത്തവരും അവരുടെ കുടുംബങ്ങളിൽ നിന്ന് വേർപിരിഞ്ഞു. അഭിപ്രായസ്വാതന്ത്ര്യത്തിനുള്ള അവകാശം, സമാധാനപരമായ ഒത്തുചേരൽ, സഞ്ചാരസ്വാതന്ത്ര്യം തുടങ്ങിയ അവകാശങ്ങളെ അധികാരികൾ അടിച്ചമർത്തി. ക്രിമിനൽ നീതിന്യായ വ്യവസ്ഥയും പ്രത്യക്ഷത്തിൽ തകർന്നു.
