പുരാതന കാമശാസ്ത്രത്തിലുള്ള “ചിത്രിണി” സൗന്ദര്യധാരണകളുടെ ഒരു ചരിത്രപരമായ രേഖപതിപ്പ്..
പുരാതന ഇന്ത്യൻ കാമശാസ്ത്രഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ സ്ത്രീകളെ വിവിധ സ്വഭാവ ശാരീരിക വിഭാഗങ്ങളായി വർഗ്ഗീകരിച്ചിരുന്നതിൽ “ചിത്രിണി” എന്ന വിഭാഗം ഒരു പ്രധാന പരാമർശമാണ്. ചിത്രിണിയെ കുറിച്ചുള്ള വിവരണങ്ങൾ ഒരു നിർദ്ദിഷ്ട സംഖ്യയായി നൽകിയിട്ടില്ല; പകരം, അവളുടെ ശരീരഘടന, സ്വഭാവം, കലാപ്രിയത്വം, ലൈംഗിക ശൈലി എന്നിവയെ കുറിച്ചുള്ള കാവ്യാത്മകമായ രേഖപ്പെടുത്തലുകൾ മാത്രമാണ് ഗ്രന്ഥങ്ങളിൽ കാണുന്നത്.
ശാരീരിക സവിശേഷതകൾ
ഗ്രന്ഥങ്ങൾ പറയുന്ന ചിത്രിണിയുടെ പ്രധാന ലക്ഷണങ്ങൾ:
● ഇടത്തരം ഉയരം
● കറുത്ത, തിളങ്ങുന്ന മുടി
● ശംഖാകൃതിയിലുള്ള കഴുത്ത്
● മെലിഞ്ഞ ശരീരം, ഇടുങ്ങിയ അര
● ഉറച്ചതും വൃത്താകൃതിയിലുള്ളതുമായ സ്തനങ്ങൾ
● വിശാലമായ ഇടുപ്പും നല്ല രൂപത്തിലുള്ള തുടകളും
● മൃദുവായ തോലും പൂക്കളുടെ ഗന്ധമുള്ള ശരീരവാസനയും
● ചെറിയ മൂക്ക്, ചുവന്ന ചുണ്ടുകൾ, തിളങ്ങുന്ന പല്ലുകൾ
● മൃദുവായ യോണിവിന്യാസം എന്നീ കാവ്യപരമായ രൂപകങ്ങൾ
ഇവയെല്ലാം പുരാതന സമൂഹത്തിന്റെ സൌന്ദര്യദർശനം ആയിരുന്നെന്ന് മാത്രമാണ് ഇന്ന് പഠനങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.
മാനസിക സ്വഭാവ ഗുണങ്ങൾ
ചിത്രിണിയെ
● കലകളിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവളായി,
● സംഗീതം, നൃത്തം, ചിത്രകല എന്നിവയിൽ ആസ്വാദനശീലമുള്ളവളായി,
● സ്വഭാവത്തിൽ സമതുലിതയെന്നും
● വൾഗർ കാര്യങ്ങളെ ഒഴിവാക്കുന്നവളെന്നും
ഗ്രന്ഥങ്ങൾ അവതരിപ്പിക്കുന്നു.
തൻ്റെ നടക്കാട്ടം “ആനയുടെ ആട്ടംപോലെ” എന്നും ശബ്ദം “മയിലിന്റെ മൃദുത്വം പോലെ” എന്നും ഉള്ള ദൃശ്യമൂലകങ്ങൾ കാവ്യാതിശയോക്തികളുടെ ഭാഗമാണ്.
ലൈംഗിക വിവരണങ്ങൾ
കാമശാസ്ത്രത്തിലെ സ്വഭാവപ്രകാരമുള്ള ചിത്രീകരണത്തിന്റെ ഭാഗമായി, ചിത്രിണിയുടെ ലൈംഗിക ശൈലിയെയും ഗ്രന്ഥങ്ങൾ വിശദീകരിക്കുന്നു.
● ആസക്തി മിതമായതും
● സ്നേഹപ്രകടനങ്ങൾ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നതും
● നിശ്ചിത ദിവസങ്ങളിൽ കാമക്ഷേമം ഉയരുന്നതും
● “നാഗരക” എന്ന ಕರുതുന്ന ക്ലാസിക്കൽ പൊസിഷൻ അനുയോജ്യമെന്നുമാണ് ഗ്രന്ഥങ്ങൾ പറയുന്നത്.
ഇവയിൽ പലതും ഇന്നത്തെ മാനദണ്ഡങ്ങളിൽ ചരിത്രപരമായ രേഖകൾ എന്ന നിലയിൽ മാത്രമാണ് പഠിക്കപ്പെടുന്നത്.
സമകാലിക വായനയുടെ സാധ്യത
ചിത്രിണിയെപ്പറ്റിയുള്ള വിവരണങ്ങൾ ഇന്നത്തെ സമൂഹത്തിൽ പുനർവായന ചെയ്യുമ്പോൾ, അത് വ്യക്തികളെ മൂല്യനിർണ്ണയിക്കുന്ന മാനദണ്ഡമായി കാണാനല്ല; പകരം,
● പുരാതന ഇന്ത്യൻ കാവ്യബോധം,
● ദൃഷ്ടികോടികൾ,
● സൗന്ദര്യപ്രതിമകളും സാമൂഹ്യപരമായ ആശയങ്ങളും
എന്നിവ മനസ്സിലാക്കാൻ സഹായിക്കുന്ന ഒരു ചരിത്രരേഖ എന്ന നിലയിലാണ്.
















