ലോകം കണ്ടിട്ടുള്ളതിൽ വച്ച് ഏറ്റവും ഭയാനകനായ ഒരു വേട്ടക്കാരൻ! നരച്ച മുടിയും ശാന്തമായ പെരുമാറ്റവുമുള്ള ഒരു സാധാരണ മുത്തച്ഛൻ. ആരെയും പെട്ടെന്ന് ആകർഷിക്കുന്ന ആ സൗമ്യമായ മുഖത്തിന് പിന്നിൽ ഒളിഞ്ഞിരുന്നത് ഒരു ദുഷ്ടമൃഗമായിരുന്നു എന്ന് കാലം തെളിയുന്നത് വരെ ആരും തിരിച്ചറിഞ്ഞില്ല.
സ്നേഹവും ലാളനയും നൽകേണ്ട പിഞ്ചുകുഞ്ഞുങ്ങളുടെ നിഷ്കളങ്കമായ ചിരിയിലല്ല, മറിച്ച് അവരുടെ മരണവെപ്രാളത്തിലും നിലവിളികളിലുമാണ് ആ നരാധമൻ ആനന്ദം കണ്ടെത്തിയത്. കൂടാതെ സ്വന്തം ശരീരത്തെപ്പോലും മുറിവേൽപ്പിക്കുന്നതിൽ വൈകൃതമായ സുഖം കണ്ടെത്തിയ, ‘ബ്രൂക്ക്ലിൻ വാമ്പയർ’ എന്നറിയപ്പെട്ട ആൽബർട്ട് ഫിഷിന്റെ ക്രൂരതകൾ ഇന്നും മനുഷ്യമനസാക്ഷിയെ മരവിപ്പിക്കുന്ന ഒന്നാണ്. ഒരു മനുഷ്യന് എത്രത്തോളം ക്രൂരനാകാൻ കഴിയുമെന്ന ചോദ്യത്തിന് ചരിത്രം നൽകുന്ന ഏറ്റവും ഭീതിജനകമായ ഉത്തരമാണ് ഇയാൾ.
1928-ലെ ഒരു പ്രഭാതത്തിലാണ് എട്ടു വയസ്സുകാരിയായ ഗ്രേസ് ബഡിനെ തേടി ആൽബർട്ട് ഫിഷ് എത്തുന്നത്. മാന്യമായ വേഷം ധരിച്ച ആ വൃദ്ധനെ ഗ്രേസിന്റെ മാതാപിതാക്കൾക്ക് ഒരു മാലാഖയെപ്പോലെയാണ് തോന്നിയത്. തന്റെ ബന്ധുവിന്റെ വീട്ടിലെ പാർട്ടിയിൽ പങ്കെടുപ്പിക്കാൻ ഗ്രേസിനെ കൂടെ വിടണമെന്ന അയാളുടെ വിനീതമായ അഭ്യർത്ഥന ആ മാതാപിതാക്കൾക്ക് നിരസിക്കാനായില്ല.
സ്വന്തം മകളെ ഒരു കൊടുംക്രൂരന്റെ കൈകളിലേക്കാണ് പറഞ്ഞയക്കുന്നതെന്ന് ആ പാവം മാതാപിതാക്കൾ സ്വപ്നത്തിൽ പോലും കരുതിയിരുന്നില്ല. തന്റെ ലഹരിക്ക് വേണ്ടി പിഞ്ചു ജീവനുകളെ വേട്ടയാടുന്ന ആൽബർട്ടിന് അതൊരു തുടക്കം മാത്രമായിരുന്നു.
പാർട്ടിക്ക് പകരം ആ കൊച്ചു പെൺകുട്ടിയെ അയാൾ കൊണ്ടുപോയത് വിജനമായ ഒരു ഫാം ഹൗസിലേക്കായിരുന്നു. അവിടെ വച്ച് അയാൾ ഗ്രേസിനെ ശ്വാസം മുട്ടിച്ചു കൊന്നു. എന്നാൽ അവിടെയും അയാൾ അവസാനിച്ചില്ല; അവളുടെ ശരീരം കഷണങ്ങളാക്കി മുറിക്കുകയും അത് പാകം ചെയ്ത് കഴിക്കുകയും ചെയ്തു.
വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം ഗ്രേസിന്റെ അമ്മയ്ക്ക് അയാൾ അയച്ച കത്തിൽ ആ ക്രൂരതകൾ ഓരോന്നും അയാൾ വിവരിച്ചിരുന്നു. തന്റെ മകൾക്ക് എന്ത് സംഭവിച്ചു എന്നറിയാതെ കാത്തിരുന്ന ഒരമ്മയ്ക്ക് ലഭിച്ച ഏറ്റവും വലിയ ശിക്ഷയായിരുന്നു ആ കത്ത്. ഒരു മനുഷ്യന് ചിന്തിക്കാൻ പോലും കഴിയാത്ത അത്രയും വലിയ പൈശാചികതയായിരുന്നു അയാൾ ആ കത്തിലൂടെ വെളിപ്പെടുത്തിയത്.
ഫിഷിന്റെ വികൃതമായ മാനസികാവസ്ഥ കുട്ടികളെ ഉപദ്രവിക്കുന്നതിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങിയിരുന്നില്ല. അയാൾ സ്വന്തം ശരീരത്തെയും ക്രൂരമായി വേദനിപ്പിച്ചിരുന്നു. അറസ്റ്റ് ചെയ്യപ്പെട്ട ശേഷം എടുത്ത എക്സറേ കണ്ട് ഡോക്ടർമാർ പോലും ഞെട്ടിപ്പോയി. അയാളുടെ ശരീരത്തിനുള്ളിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് ഇടുപ്പിന് താഴെയായി 29 സൂചികൾ തറച്ചു കയറ്റിയ നിലയിലായിരുന്നു.
വർഷങ്ങളോളം വേദന ആസ്വദിച്ചുകൊണ്ട് അയാൾ ആ സൂചികൾ ശരീരത്തിൽ കൊണ്ടുനടന്നു. മറ്റുള്ളവരെ വേദനിപ്പിക്കുന്നതിൽ അയാൾ എത്രത്തോളം ആനന്ദം കണ്ടെത്തിയോ, അത്രത്തോളം തന്നെ അയാൾ സ്വന്തം ശരീരത്തെ പീഡിപ്പിക്കുന്നതിലും ഹരം കണ്ടെത്തി.
പതിറ്റാണ്ടുകളോളം പോലീസിനെ വെട്ടിച്ച് നടന്ന ഫിഷിനെ ഒടുവിൽ കുടുക്കിയത് ഗ്രേസ് ബഡിന്റെ കുടുംബത്തിന് അയാൾ അയച്ച കത്തുകളായിരുന്നു. ആ കത്തിലെ സവിശേഷമായ ഭാഷയും കൈയക്ഷരവും പിന്തുടർന്ന് ഡിറ്റക്റ്റീവ് ജെയിംസ് കിംഗ് നടത്തിയ സാഹസികമായ നീക്കമാണ് ഒടുവിൽ 1934-ൽ അയാളെ കുടുക്കിയത്.
പിടിയിലായപ്പോഴും തന്റെ ചെയ്തികളിൽ അയാൾക്ക് യാതൊരു സങ്കടവുമുണ്ടായിരുന്നില്ല. മറിച്ച്, നൂറോളം കുട്ടികളെ താൻ ഉപദ്രവിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് വിചാരണവേളയിൽ അയാൾ യാതൊരു ഭയവുമില്ലാതെ വിളിച്ചുപറഞ്ഞു.
1936 ജനുവരി 16-ന് ജയിലിലെ വൈദ്യുത കസേരയിൽ ഇരുത്തി അയാളുടെ വധശിക്ഷ നടപ്പിലാക്കി. മരണം കാത്തുനിൽക്കുമ്പോഴും അയാളുടെ മുഖത്ത് പശ്ചാത്താപത്തിന്റെ ഒരംശം പോലും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. മറിച്ച്, താൻ ഇതുവരെ അനുഭവിക്കാത്ത ഒരു പുതിയ തരം ‘വേദന’ അനുഭവിക്കാൻ പോകുന്നു എന്ന വികൃതമായ ആവേശമായിരുന്നു അയാളിൽ പ്രകടമായത്. കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ നിലവിളികൾക്ക് മേൽ തന്റെ സാമ്രാജ്യം പണിത ആ കൊടുംക്രൂരൻ ഇന്നും ക്രിമിനൽ ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും ഭയാനകമായ പാഠമായി അവശേഷിക്കുന്നു.
















