അന്വേഷണം വാർത്തകൾ ലഭിക്കാന്‍ വാട്സാപ്പ് ചാനലില്‍ ചേരൂ.വരൾച്ചയുടെയും ജല ദൗർലഭ്യത്തിന്റെയും വെല്ലുവിളികൾ നിറഞ്ഞ മണ്ണിൽ ഒരു രാഷ്ട്രം അതിന്റെ നിലനിൽപ്പിനായി നടത്തിയ പോരാട്ടത്തിന്റെ വിജയഗാഥയാണ് ഇസ്രായേലിന്റെ ദേശീയ ജലവാഹിനി (National Water Carrier) പദ്ധതി. വടക്കൻ ഇസ്രായേലിലെ ഗലീലി കടൽ എന്ന ശുദ്ധജല സംഭരണിയിൽ നിന്ന് രാജ്യത്തിന്റെ ഹൃദയഭാഗത്തേക്കും, തുടർന്ന് തെക്കൻ മരുഭൂമി പ്രദേശങ്ങളിലേക്കും ജീവജലം എത്തിക്കുന്ന ഈ ഭീമൻ സംവിധാനം, വെറും ഒരു എഞ്ചിനീയറിംഗ് വിസ്മയം എന്നതിലുപരി, ഇസ്രായേലിന്റെ വളർച്ചയുടെയും സ്ഥിരതയുടെയും ജീവനാഡിയാണ്.
1964-ൽ പൂർത്തിയാക്കിയ ഈ വിപുലമായ പദ്ധതിയുടെ പ്രധാന ലക്ഷ്യം, വടക്ക് ഭാഗത്തുള്ള ഗലീലി കടലിലെ ജലം രാജ്യത്തെ ജനസാന്ദ്രതയേറിയ കേന്ദ്രപ്രദേശങ്ങളിലേക്കും ഏറ്റവും വരണ്ട തെക്കൻ പ്രദേശങ്ങളിലേക്കും എത്തിക്കുക എന്നതായിരുന്നു. ജലത്തിന്റെ വിതരണം നിയന്ത്രിക്കുന്നതിലൂടെ രാജ്യത്തെ ജലസ്രോതസ്സുകൾ കാര്യക്ഷമമായി ഉപയോഗിക്കാൻ ഈ പദ്ധതി സഹായിച്ചു. ഇസ്രായേലിന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന് ശേഷം 1953-ൽ നിർമ്മാണം ആരംഭിച്ച ഈ പദ്ധതി 1964-ഓടെ പൂർത്തിയാക്കി. അന്ന് ഏകദേശം 420 ദശലക്ഷം ഇസ്രായേലി ലിറയായിരുന്നു ഇതിന്റെ നിർമ്മാണച്ചെലവ്.
ഏകദേശം 130 കിലോമീറ്റർ (81 മൈൽ) നീളമുള്ള ഈ വാഹിനിയിൽ മണിക്കൂറിൽ 72,000 ക്യുബിക് മീറ്റർ വരെ വെള്ളം കൈമാറ്റം ചെയ്യാനാകും. ഭീമൻ പൈപ്പുകൾ, തുറന്ന കനാലുകൾ, തുരങ്കങ്ങൾ, വലിയ ജലസംഭരണികൾ, അത്യാധുനിക പമ്പിംഗ് സ്റ്റേഷനുകൾ എന്നിവയുടെ ഒരു സങ്കീർണ്ണ ശൃംഖലയാണിത്. പ്രധാനമായും, ഗലീലി കടലിൽ നിന്ന് സപിർ പമ്പിംഗ് സ്റ്റേഷനിലേക്ക് വെള്ളം എത്തിക്കുകയും, അവിടെനിന്ന് -213 മീറ്റർ സമുദ്രനിരപ്പിൽ നിന്ന് +44 മീറ്റർ ഉയരത്തിലേക്ക് വെള്ളം പമ്പ് ചെയ്ത് തുടങ്ങുകയും ചെയ്യുന്നു. പിന്നീട് ജോർദാൻ കനാൽ പോലുള്ള തുറന്ന കനാലുകളിലൂടെയും, യാക്കോവ് ടണൽ പോലുള്ള തുരങ്കങ്ങളിലൂടെയും ഇത് സഞ്ചരിക്കുന്നു. നഹൽ അമുദ്, നഹൽ ത്സാൽമോൺ തുടങ്ങിയ താഴ്വരകൾ മറികടക്കാൻ വിപരീത സൈഫോൺ സാങ്കേതികവിദ്യ ഉപയോഗിച്ചത് നിർമ്മാണത്തിലെ ശ്രദ്ധേയമായ സാങ്കേതിക വെല്ലുവിളിയായിരുന്നു. വ്യത്യസ്തമായ ഭൂപ്രകൃതിയും ഉയരങ്ങളും കടന്നുപോകേണ്ടതിനാൽ ഇതിന്റെ നിർമ്മാണം ഒരു വലിയ സാങ്കേതിക വെല്ലുവിളി തന്നെയായിരുന്നു.
വാഹിനിയിലെ വെള്ളം തുറന്ന പൈപ്പ് ലൈനിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് എഷ്കോൾ വാട്ടർ ഫിൽട്രേഷൻ പ്ലാന്റിൽ എത്തിച്ചേരുന്നു. ഇത് ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ ശുദ്ധീകരണ പ്ലാന്റുകളിൽ ഒന്നാണ്. ഇവിടെ, അവശിഷ്ട കുളങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് ഖരപദാർത്ഥങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യുകയും, കുടിവെള്ളത്തിന്റെ നിലവാരത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവരാൻ ആവശ്യമായ രാസവസ്തുക്കൾ ചേർത്ത് അന്തിമ പരിശോധനകൾ നടത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. ദേശീയ ജലവാഹിനി ഇസ്രായേലിലെ മിക്ക ജലവിതരണ സംവിധാനങ്ങളുമായും ഇന്ന് ബന്ധിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു, ഇത് രാജ്യത്തെ ജലവിതരണത്തിന്റെ സിരാകേന്ദ്രമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നു.
പദ്ധതി ആരംഭിച്ചപ്പോൾ, വാഹിനിയിലെ വെള്ളത്തിന്റെ 80% കൃഷിക്കും 20% കുടിവെള്ളത്തിനുമായാണ് നീക്കിവച്ചിരുന്നത്. എന്നാൽ വർദ്ധിച്ചുവരുന്ന ജനസംഖ്യയും ജീവിതനിലവാരവും കാരണം ഈ അനുപാതത്തിൽ മാറ്റമുണ്ടായി. 1990-കളോടെ ഇസ്രായേലിലെ കുടിവെള്ളത്തിന്റെ പകുതിയും ദേശീയ വാഹിനിയിൽ നിന്നായി. എന്നാൽ, 2015 മുതൽ ഇസ്രായേൽ സർക്കാർ വൻതോതിലുള്ള ഉപ്പുവെള്ള ശുദ്ധീകരണ (Desalination) പദ്ധതികളിലും ജല വീണ്ടെടുക്കലിലും വൻ നിക്ഷേപം നടത്തിയതോടെ കാര്യങ്ങൾ മാറി. ഇത് ഗലീലി കടലിനെ ആശ്രയിക്കുന്നത് കുറയ്ക്കാൻ സഹായിച്ചു. കടുത്ത വരൾച്ചയുടെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ തടാകത്തിന്റെ പാരിസ്ഥിതിക സന്തുലിതാവസ്ഥ നിലനിർത്താനായി ഗലീലി കടലിൽ നിന്ന് പമ്പ് ചെയ്യുന്ന വെള്ളത്തിന്റെ അളവ് വളരെ ഗണ്യമായി കുറച്ചു. 2016-ലെ കണക്കനുസരിച്ച്, ഇസ്രായേലിന്റെ കുടിവെള്ള ആവശ്യകതയുടെ ഏകദേശം 10% മാത്രമാണ് ഗലീലി കടലിൽ നിന്നുള്ള വെള്ളം നൽകിയത്.
കൂടാതെ, 1994-ലെ ഇസ്രായേൽ-ജോർദാൻ സമാധാന ഉടമ്പടി പ്രകാരം ഇസ്രായേൽ പ്രതിവർഷം 50 ദശലക്ഷം ക്യുബിക് മീറ്റർ വെള്ളം ജോർദാനിലേക്ക് കൈമാറാനും സമ്മതിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ഇസ്രായേലിന്റെ ദേശീയ ജലവാഹിനി, ജലലഭ്യത ഉറപ്പാക്കിക്കൊണ്ട് രാജ്യത്തിന്റെ ദൂരവ്യാപകമായ വികസനത്തിന് അടിത്തറയിട്ട, ആധുനിക ഇസ്രായേലിന്റെ ചരിത്രത്തിലെ നിർണ്ണായകമായ ഒരു നാഴികക്കല്ലാണ്.
